Hoe oud voel jij je? Ze zeggen wel eens, je bent zo oud als je je voelt. Ik voel me namelijk nog helemaal geen (bijna) 32, maar hoe oud voel ik me dan?

Vroeger, toen ik nog naar de middelbare school ging, gingen we in de winterperiode altijd met de bus. Op de achterbank zaten de 5 havo-ers, en ik keek altijd enorm tegen hen op. Daar zaten de stoere gabbers, en ik vond ze heel volwassen en wijs, ook al waren ze 5 jaar ouder. Als brugklasser ben je natuurlijk een enorme gup en vind je mensen altjid er oud uitzien.

Maar toen ik zelf zo oud was, heb ik het niet zo ervaren. Ik was niet die wijze en verstandige oudste in de bus, voor m’n gevoel. En zo zie ik mezelf nog steeds niet. Maar als ik het omdraai, en mezelf bekijk vanuit m’n nichtjes oogpunt, ben ik wel de oude wijze tante die haar nagels lakt en elke dag haar make-up doet. 

Ben je zo oud als je je voelt? Als ik mezelf die vraag zou moeten stellen, zou ik niet weten wat ik moet zeggen. Maar geen 32, in ieder geval.

Soms, als ik langs het clubhuis een studentenvereniging hier in de stad fiets, en ik al die jeugdige koppies zie die als een malle biertjes achterover staan te tikken denk ik: daar had ik ook kunnen staan. Hypothetisch dan he, want ik hou niet zo van studentenverenigingen 😉  Could’ve been me misschien, maar ik zie mezelf ook weer niet als een student. Maar qua uiterlijk – afgezien van de fijne lijntjes rond m’n ogen – zou ik er dan wel tussen passen?

Ik denk dat je uitstraling, hoe je je kleed en hoe je je kapsel draagt, draagt toch wel weer bij aan hoe oud je eruit ziet. Oud klinkt oneerbiedig, en zo bedoel ik het niet. Maar 32 klinkt heel volwassen en ik voel mezelf nog helemaal niet zo volwassen. Ik wil nog gewoon dom doen soms, en daar niet op aangekeken worden omdat je volwassen bent en beter zou moeten weten.

Ik wil altijd m’n haar lang houden en blond blijven, en in sneakers en in een hoodie rond lopen. In dat soort dingen voel ik me jong, maar maakt het me ook jong? 

Ik vind dit een lastig onderwerp. Zie ik mezelf vertekend? Tuurlijk, als je mij in m’n gezicht aankijkt en je de rimpeltjes ziet zie je vast ook wel dat ik geen studentenlooks meer hebt. Maar teglijkertijd wil ik ook helemaal niet meer studentje zijn: ik hou van financiele zekerheid, een vaste baan, huisje boompje beestje en rust en regelmaat.

Wat dat betreft ben ik wel weer meer 32 😉 

Age ain’t nothing but a number.