Bij toeval kwam ik een oude blog tegen uit 2010. Ik schreef hierop nog op een WordPress blogje en was dit eigenlijk helemaal vergeten. Het leek me wel leuk, voordat ik deze blogs zou verwijderen, om het hier te plaatsen. Let wel: de blogs zijn al 8 jaar oud en wellicht niet helemaal meer actueel, maar daarom niet minder leuk 🙂 

Ik moest opeens denken aan een paar zinnen uit een gedicht wat ik het afgelopen jaar al een aantal keer ben tegengekomen.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.

Deze wijze woorden komen van Leo Buscaglia, een psycholoog die in 1998 is overleden.

Toen ik dit voor het eerst las op een blog, wist ik dat het op een bepaald iemand sloeg en dat de plaatser van de blog hier goed haar punt mee maakte. En dat veel mensen zich aangesproken konden voelen. Want wie doet dit niet?

En vorige week, toen ik het wilde voorlezen in een les, troffen deze zinnen me weer. Het is waar, heel simpel bekeken. Als je gevraagd wordt om te luisteren en je begint te tetteren over wat jij denkt wat het beste is, doe je niet wat er gevraagd wordt.

Maar deze alinea heeft een andere kant. Zijn adviezen niet altijd goed bedoeld? We geven adviezen omdat we denken dat we de persoon die zijn verhaal doet, kunnen helpen. Hij weet het niet, hij lucht zijn hart: hij heeft hulp nodig. En wij weten het altijd beter. Als het advies uiteindelijk een bagger slechte tip blijkt te zijn, kunnen we altijd onze schouders ophalen en zeggen: maar ik bedoelde het tenminste goed!

Niemand geeft een slecht advies. Want dan is advies ook niet het goede woord.

Leo heeft gelijk hoor, dat wil ik absoluut niet tegenspreken. Ik vraag je te luisteren, maar je kletst erdoorheen: dit is brutaal en je doet niet wat ik vraag. Maar ik geloof niet dat iemand z’n verhaal doet en dan geen advies wilt. Je vertelt altijd iets omdat je er commentaar op wilt, en het liefst commentaar wat je aanstaat. En in dit geval is er misschien commentaar gegeven wat de verteller niet aanstond, en wilde hij alleen maar aandacht besteden aan het feit dat er niet naar hem geluisterd werd.

Het is een lastig geval. Ik heb het gevoel dat ik alsnog niet mijn punt heb gemaakt. Misschien heeft iemand wel een goedbedoeld advies 😉

Het hele gedicht

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen,
waarom ik iets niet zo moet voelen als ik voel,
dan neem jij mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren,
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten,
wacht dan even en ik beloof je
dat ik op mijn beurt naar jou zal luisteren.

Foto bron: Unsplash