Dit was me het weekie wel. Zo voelt het in ieder geval. In de praktijk valt het wel mee, als ik erop terugkijk.

Au

Ik typ nog een beetje als een halve tamme. Dinsdag zat mijn vinger tussen de deur. Ik was op kantoor en ging naar het toilet, zoals ik als notoire theedrinker soms wel 3 keer per uur doe. Ik was klaar met mijn bezigheden, waste de handen, frunnikte nog wat aan mijn kapsel, en ik draaide mijn lichaam een kwartslag naar de deur. Ik haalde de deur van het slot en wist op de 1 of andere manier mijn vinger tussen de deur en de deurpost te positioneren. Wat er op dat moment in mijn hersenpan gebeurde weet niemand, maar het was waarschijnlijk een gevalletje kortsluiting, want ik sloot de deur weer terwijl mijn vinger er tussen zat.

Ik opende binnen no-time de deur weer terwijl ik springend van ellende naar de keuken rende. Gelijk onder de koude kraan. Mijn broer kwam aangesneld en vroeg hoe het ging. Ik kan je vertellen: niebest. Gelukkig is de keuken op kantoor een beetje afgesloten, want ik zat te huilen als een kleine baby. Ik twijfelde of het niet gebroken was. Heel de dag heb ik mijn vinger ontzien, en de volgende dag ging het al stukken beter. Het zal wel loslopen uiteindelijk. 

Die middag kocht mijn collega chocola en terwijl ik een stukje afbrak van die keiharde Johnny Doodle reep, brak m’n duimnagel verdomme ook nog eens af. In de loop van de week heb ik daar nog meer last van gehad, want hij sneed in mijn duim haha. Gisteravond heb ik nieuwe nagels laten zetten en de duim is geïrriteerder dan de wijsvinger die tussen de deur zat. Maar hey, first world problems.

Wandelen

Ik ben weer goed on track met Weight Watchers. De decemberkilo’s zijn er weer zo goed als af. Het sporten kan ik alleen echt nog niet opbrengen. Maar ik wil wel iets doen, snap je? Maar ik wil mezelf niet naar de sportschool hijsen als ik er met 100% tegenzin naartoe ga. Dat komt in het voorjaar wel weer. Eind december/begin januari had ik een korte hardloop-opleving. Maar ik kreeg last van m’n schenen en de lust om te lopen was alweer vergaan.

Ik ga elke dag met de waterbus naar m’n werk, wat maar een kort reisje is, over het water. Afgelopen week  klaarde het weer op en besloot ik naar huis te lopen. Dat is bijna 6km. Bijna 10.000 stappen. Ik heb dit maandag en donderdag gedaan. Heerlijk! Zolang het droog is wil ik er naar streven dit elke dag te doen. Alles is meegenomen, het is beter dan niks doen.

Nichtje

Woensdagochtend en woensdagavond paste ik op mijn nichtje van 2. In de middag bleef ik voor het gemak ook daar. Ik kan haar nu gaan ophemelen, maar ik ben enorm bevooroordeeld, dus laat ik het niet doen. Die quality time met kleine Joline vind ik geweldig. Superleuk om zo’n band te krijgen met zo’n klein meisje. Haar moeder is weer zwanger en ik ben zo benieuwd naar het kleine ventje wat eraan komt! Nog een paar maandjes wachten…

Vrienden

Gisteravond had ik met 2 goede vrienden afgesproken om weer eens ouderwets wijntjes te drinken en het leven door te nemen. Vroeger deden we dit vaker, tegenwoordig schiet het er door verhuizingen, relaties en andere verplichtingen nogal bij in. Maar het was tijd om het even in te halen en het was een perfect gezellige avond. Een goed begin van het weekend.

Vanavond hebben m’n vriend en ik ook een gezellige avond met vrienden in het vooruitzicht. Overdag ga ik lekker foto’s maken en bloggen… of helemaal niks 🙂

Wat zijn jouw weekendplannen?