Ik ben niet de eerste die erover schrijft en ook vast niet de laatste, maar het stoort me zo enorm dat ik er ook een blog aan wijd. Laat ik maar meteen van wal steken met mijn frustratie: Ik ontving een afwijzing voor het bestand van een pr bureau, op basis van het feit dat ik geen 5000 volgers per kanaal had. Om heel eerlijk te zijn: ik kan me niet herinneren dat ik me überhaupt had aangemeld bij dit bureau. Na enig spitwerk in mijn inbox zag ik dat ik het begin september heb gedaan. Dat je dan in december antwoord krijgt, vind ik al vrij onaardig. Maar oke, ik bekijk het van de positieve kant: beter een antwoord, dan geen antwoord.

Maar dan die criteria. 5000 volgers op 1 kanaal. Wat echt je reinste onzin is, want op hun site staan meiden met minder Instagram volgers er ook gewoon tussen. Dus hey, wees een beetje consequent of doe die uitspraken niet. Ik heb er geen 5000, op geen enkel kanaal. Mijn Instagram groeit lekker hard de laatste tijd en dat is natuurlijk superleuk! Maar 5000? Nee, daar ben ik nog niet.

Maakt mij dat klein?

Vind ik niet. Ik vind namelijk dat mijn kracht ligt in het contact hebben met mijn volgers (engagement noemen ze dat, pr bureau, write it down). Ik antwoord, ik like, ik heb gesprekken en ik heb ook oprechte interesse in anderen. Ik deel niet alleen maar om het delen. Ik deel omdat ik benieuwd ben naar wat men vindt, ik ben op zoek naar verschillende invalshoeken én ik wil graag inspireren. Als ik van bezoekers of volgers hoor dat ze ook daadwerkelijk door mij geïnspireerd zijn, kan mijn dag niet meer stuk. Dan hoef ik er geen duizenden te hebben, als ik al 1 volger kan inspireren. Ik vind het aantal Instagram volgers wat ik nu heb, 2130, al idioot veel. En uiteindelijk doet die hoeveelheid er niet toe.

Schrijf ik deze post omdat ik het heel erg vind dat ik niet geaccepteerd word?

Tuurlijk is een afwijzing krijgen nooit leuk. We’ve all been there ladies! Of het nou is van een man, een sollicitatie of de kat die geen kusjes met van je wil (dat breekt pas echt mijn hart). Het stak ook heus wel een beetje. Het gevoel van ‘ik ben niet goed genoeg’. Ik ga niet doen alsof ik van ijs ben. Maar relativeren en overal het positieve van inzien kan ik wel. En ik denk dan het volgende:

Ik krijg genoeg leuke opdrachten zonder tussenkomst van een pr bureau. Door af en toe zelf de stoute schoenen aan te trekken en een bedrijf te mailen, of soms komen de opdrachten ook gewoon mijn inbox indruppelen. Vooral deze maand is het gekkenhuis! Superleuk natuurlijk, en dat doe ik toch echt met zijn wie ik ben. Niet doordat die bedrijven mijn cijfers weten. Ik heb samenwerkingen met merken waarvan ik nooit had durven dromen. En zij hebben ook niet van die rare hoge standaarden, die nergens op gebaseerd zijn.

Omgaan met afwijzingen wordt een stuk makkelijker als je bedenkt wat je allemaal al hebt.

Hoe ga jij het beste om met afwijzing? En wat is jouw mening over deze kwestie?