Al een tijdje loop ik met dit idee in m’n hoofd. Laat ik het eens uitspreken, de inner struggle waar ik al een tijdje mee zit. Ik ben een plussize blogger maar ik wil graag gewicht verliezen. Spreek ik mezelf niet enorm tegen?

Ik zou wel gek zijn om mezelf niet te verdedigen natuurlijk 😉 Ik vind wat ik doe, heel logisch. Maar ik kan me voorstellen dat het wel eens als onlogisch gezien wordt.

Plussize, niet bodypositive

Er is een periode geweest dat ik mezelf bodypositive noemde. Dat was een periode waarin ik mijn lijf wel okee vond. Ik hield van mezelf – altijd wel gedaan trouwens – en had geen problemen met mezelf. Ik kon mezelf goed kleden naar mijn lichaam. Maar ik wilde altijd wel gezonder worden en begon daar naartoe te leven. Met de personal trainer, met een streng voedingsschema. Maar eigenlijk werd ik daar alleen maar ontevredener van.

Ik was heel gefocussed op sport, en ik stond braaf 4 keer per week in de fitness en ik ging er anders uitzien, maar op de weegschaal gebeurde minimaal. Ja ja, spieren, vet, dat verhaal. Maar ik wilde echt afvallen. Kilo’s eraf zien gaan. Dus toen besefte ik dat ik niet meer bodypositive was. Ik was niet meer happy met mijn eigen lijf. Er moest iets veranderen.

Dus ik veranderde mijn Instagram bio.

Geintje. Ik startte met Weight Watchers, wat tot nu toe nog steeds werkt. In het begin deed ik er nog stilletjes over. Ik vond dat het niet bij mijn ‘online presentatie’ hoorde. Is dat stom? Ik weet het niet. Ik jubelde overal over mijn curves, terwijl ik ze aan het wegwerken was. Het klinkt krom. Maar voor mij is het tegelijkertijd zo logisch. Langzamerhand vertelde ik meer over de Weetwatsers en mijn ‘strijd’. Soms kom je aan, soms val je af, soms sta je stil. Alle reacties waren altijd zo positief en leuk en vooral lief, dat mijn angst om dubbel over te komen weg viel.

Maar toch voelt het zo gek. En ik heb soms nog wel eens mijn bedenkingen. Want stel he, stel dat ik ooit mijn streefgewicht behaal? Met Weight Watchers zie ik voor het eerst in dat het volgend jaar wel eens kan gebeuren. Dan ben ik niet meer plussize. Dan ben ik normal size. Size. Hoe ga ik het dan aanpakken? Dan word ik een straight size fashion blogger, zoals er zoveel zijn. Dan heb ik niet meer die niche (die ene niche die ik al had) en heb ik veel minder kans om echt op te vallen.

En dan ga ik relativeren. Wat wil ik nou eigenlijk echt? Wat vind ik het belangrijkst? En waar doe ik het eigenlijk voor?

Wat wil ik nou eigenlijk echt?

Die kan ik makkelijk beantwoorden. Gezond worden. En ja, dan moet ik afvallen. Dus daar ga ik voor.

Wat vind ik het belangrijkst?

Een gezond gewicht en me happy voelen bij hoe ik eruit zie. En de blog is een hobby. Een superleuke hobby waar ik soms leuke extraatjes mee verdien. Maar ik heb een toffe baan (wanneer mag je het eigenlijk carrière noemen?) met zoveel gave doorgroeimogelijkheden in de toekomst. Mijn baan biedt perspectief, en ja, ook financiële stabiliteit. En ik klink misschien niet heel cool girlbossig en digital nomadig, maar ik houd echt van financiële stabiliteit. Zekerheid. En daarbij komt dat ik de leukste collega’s van de wereld heb, aan gave projecten werk en houd van mijn werk.

Dus als ik het zo op een rijtje zet, komt de blog op de derde plek. Eerst ikzelf, dan mijn baan en dan de blog.

Dus waar doe ik het allemaal voor?

Voor m’n gezondheid. En om mensen te inspireren. Haal ik mijn streefgewicht: dan word ik toch straight size? Ik hoop dat ik op dat moment ik nog steeds meiden en vrouwen kan inspireren met mijn outfits. Ongeacht welke maat ik draag.

Goed gesprek met mezelf, zo op deze manier. Maar ik vond het erg belangrijk om jullie mijn gevoelens betreffende dit onderwerp te laten weten. Om je te laten zien dat niet elke beslissing zwart/wit is. Er is een groot grijs gebied 😉 vol met gedachtes en twijfels!

Maarre… hoe dan ook: een fijn weekend moppies!