Over straatwerfterreur

Ooit ben ik erin gestonken. Voor de Albert Heijn liet ik me in de luren leggen door een straatwerver van Oxfam Novib. 6 eurootjes per maand, ik kon het wel missen toen ik studeerde. Ik ben nog nooit zo rijk geweest als de tijd waarin ik anti-kraak woonde en bijleende 🙂 Ik steunde een goed doel, volgens mij iets met kansarme kindjes, en ik had feeling met Oxfam Novib omdat ik op school er een project voor had gedaan. Het gaf me een goed gevoel en ik kon geen nee zeggen. Dat Oxfam Novib verhaal heb ik trouwens na een paar maanden weer opgezegd. Ik ontving 2 brieven per maand van ze. Ik doneerde 6 euro per maand. Reken even uit, wat kosten 2 brieven, 2 enveloppen, 2 postzegels? Dus aan wie doneerde ik nou eigenlijk…

Tegenwoordig ben ik een stuk harder. Dat levert soms nog wel eens zure situaties op.

Vorige week liep ik zeer gehaast door de stad te banjeren omdat ik op zoek was naar een verjaardagscadeau voor mijn schoonmoeder. De ene helft van het cadeau hadden we online besteld, het tweede deel wilde ik ‘gewoon effe halen’. Ik was half 6 in de stad, uit m’n werk, en de meeste winkels sluiten om 6 uur (echt niet van deze tijd trouwens) dus ja, ik banjerde. Als een malle.

Voor de (wijlen) V&D zag ik een stel gasten staan met een nep-koe. Ze droegen witte jassen en het zag er zeer ludiek uit. Vast weer van die enquĂȘteurs met 1 of andere actie, dacht deze oma terwijl ze door de zure miezerregen door stampte. Out of my way, I’m on a mission.

“Mag ik je wat vragen?” zei 1 van deze knapen tegen me. Missie ongezien de HEMA insneaken: mislukt. “Sorry, ik heb echt geen tijd,” antwoordde ik afwerend en hij droop zonder een reactie af. Tevergeefs zocht ik in de HEMA naar het gewenste cadeau. Ik kon niet vinden wat ik zocht en rende terug de Hoogstraat in voor een poging bij Aktiesport. De tijd tikte door en eigenlijk wilde ik ook nog even voor mezelf naar de Sostrene Grene, mocht daar tijd voor zijn.

Aktiesport kon me ook niet bekoren en ik probeerde nog 1 winkel in de Koopgoot. Ik probeerde ongezien langs de groep jongens te komen (ze waren trouwens echt met veel) maar ook dit mislukte weer. “Hey, hey hallo!” riep een ander vrolijk tegen me en hij stevende op me af. Ik liep door en zei weer verontschuldigend: “Sorry, ik heb echt geen tijd!” “Nee, natuurlijk heb je geen tijd, dat komt wel lekker toevallig uit hĂš, dat je nu geen tijd hebt?!” schreeuwde hij me na terwijl ik de trap van de Koopgoot afdaalde. What the fuck dude, ga jij mij nu naschreeuwen omdat ik geen tijd heb voor jouw praatje? Ik was eigenlijk hoogst verbaasd over deze reactie. Iemand naschreeuwen? Jij kiest ervoor om hier te staan en mensen lastig te vallen, verwacht niet dat mensen er ook echt zin in hebben. Ik denk dat een hoop mensen een negatief antwoord geven wanneer er straatenquĂȘteurs op ze af komen. Maar ja… can you blame them?

Want weet je, het is niet dat mensen geen goed doel willen steunen. Ik wil het ook best doen. Maar het is vaak het moment – je loopt in de stad om te winkelen, of misschien ga je uit eten, naar de bios, of kom je net uit werk en wil je naar de sportschool toe – allemaal situaties waarop ik geen zin heb om aangehouden te worden en het gevoel te hebben op genept te worden. Want die straatwervers hebben toch een bepaald imago, hĂš?

Het nieuwe doneren

Ik heb wel 10 redenen waarom ik liever online dan fysiek shop. Met mij nog vele anderen natuurlijk. Hierdoor lopen straatwervers wel inschrijvingen/donaties mis. Maar er bestaan ook sites waarop je bij het shoppen een goed doel kan steunen. Dan denk jij natuurlijk: wat levert het mij op? Nou, korting!

Ik ken sinds kort 1korting.com waar echt megaveel actuele kortingsacties te vinden zijn. Je maakt handig gebruik van hun kortingsacties + je steunt automatisch een goed doel. Het goede doel kan je zelf kiezen, en 1korting.com doneert 10% van de het aankoopbedrag aan het goede doel. Ik vind dit dus helemaal top, niet omslachtig en je hoeft zelf niets meer te doen dan online shoppen zoals je altijd al doet. Op de bank, onder een kleedje.

Ik ben dus al mijn kerstverlanglijstje aan het maken (je kan er niet vroeg genoeg bij zijn) en ik heb flink inspiratie gekregen door de kortingsacties. Zo heb ik een mooie leren tas op het oog bij The Little Green Bag en droom ik al tijden van een airfryer. Maar dit verlanglijstje komt binnenkort!

Ben jij ook wel eens ‘verleid’ op straat?

Dit artikel is geschreven in een samenwerking.

5 comments

  1. Hennie schreef:

    Ja joh, die technieken die ze toepassen zijn heel grof. Ik ben ooit wel eens op de drempel van mijn eigen huis uitgescholden door iemand van Oxxio omdat ik zei geen tijd te hebben. Rare lui. Doe ff normaal.

    Ik doneer ook. Gewoon online. Eigen tijd. Eigen tempo.

  2. Pfff, ja.. lekkere lui zijn dat. Ik heb daar ook nooit zin in. Ik heb altijd het idee dat je voor piet snot doneert. Als je dan inderdaad nagaat dat je 2 brieven thuis krijgt en die knapen op straat ook betaald moeten worden dan denk ik al snel: nee laat maar. Doneren moet ook niet iets zijn dat je op zo’n agressieve manier opgedrongen wordt. Het moet iets zijn waar je voor de volle 100% achter staat. Ik doneer aan wie en wanneer ik dat wil. Niet als zo’n gast toevallig zijn targets voor die dag moet behalen.

  3. Hahaha deze mensen moeten ze samen met mensen die van die krabbelplaatjes (GOEIEMORGEN VRIENDEN) posten op facebook en van die mensen die voordringen in de supermarkt terwijl je alleen 1 flesje wijn moet afrekenen gewoon afvoeren naar een onbewoond eiland! DOEI!

  4. Jenn schreef:

    Ik heb me ooit laten verleiden om de Clini Clowns te sponsoren. Stond ik overigens wel echt achter hoor, ik vond (en vind) het een heel goed doel en heb ze zelf ook ooit aan mijn bed gehad. Maar ik was toen 17 en mijn ouders waren not amused.
    Nu ik een volwassen leven met vaste lasten enzo heb sponsor ik helemaal niks meer via straatwervers. Als ik ergens aan wil doneren dan doe ik dat zelf wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *