Jarenlang zwoor ik bij mijn lievelingsgeur van Dolce & Gabanna: L’Imperatrice (oftewel nummer 3). Ik rook hem voor het eerst in New York in 2009, en kocht hem bij landing op Schiphol. Sindsdien was het aan. Elke verjaardag, kerst of Sinterklaas vraag ik dit luchtje weer. Niks kon hem evenaren! Nummer 3 en ik, wij waren NTB.

Maar toen kwam Etos met haar heerlijke Botanical Boost-lijn. Nieuwsgierig als ik was, kocht ik in april de Raspberry douchegel en de Jasmin & Vanilla scrub.

Ik associeer geuren altijd met mensen of gebeurtenissen. Zo kan ik Nummer 3 nooit ruiken zonder aan New York te denken, associeer ik sigarettenrook in de winter met kermis en suikerspinnen (weet ook niet waarom) en als ik nu de Raspberry douchegel in bad gooi – lekker recalcitrant – denk ik aan het boek wat ik toen aan het lezen was: Ritueel door Mo Hayder. Die geur = dat boek. Onlosmakelijk verbonden. 

Maar Jasmin & Vanilla scrub… daar voelde ik iets anders bij. Dit is iets nieuws. Dat is geen kalverliefde zoals bij Nummer 3. Dit is houden van. Ik scrubte niet alleen mijn dode, maar ook mijn levende huidcellen er vanaf om deze geur maar te ruiken. Oh Etos, wat doe je me aan.

Nu mijn scrub zo hard als cement is geworden (beetje jammer, maar iedere perfecte relatie heeft zo zijn barstjes, het geeft ook niet, ik hou nog wel van je) ging ik op zoek naar een baddingetje in die geur. Een badolie, een schuimpje. Raspberry kon ik niet meer gebruiken in bad, ik kon alleen maar denken aan die Jack Caffrey en z’n moordzaken. Tobbend voor het Botanical Boost standje viel opeens mijn oog op deze spray. Mijn lievelingslucht, in een spray. HEAVEN!

Ik kan hem overal opspuiten en hem heel de dag ruiken. Op mezelf, op mijn kleding, m’n beddengoed, wacht, zelfs Poes..? Nee, geintje, dat doe ik niet. Dat is brutal, zeker nu Dierendag net achter de rug is.

Maar… ik wil er niet te snel genoeg van krijgen natuurlijk. Ik ga in het begin een beetje afstand nemen, onze momenten moeten speciaal blijven.

Wat is jouw aller-aller-allerlievelings geur?