Vrouwenpraat: blaasontsteking of overactieve blaas

De helft van alle vrouwen krijgt er wel eens mee te maken: blaasontsteking. Een klote-iets wat ook vaak nog terugkomt, if you’re lucky. Ik heb het geluk gehad om dit al meerdere keren te mogen ervaren en ben ondertussen een aardige expert geworden *sarcasm off*. Vandaag in Vrouwenpraat vertel ik over hoe ik ervaar, wat er bij mij gebeurt en hoe ik het onder de duim probeer te houden. Deel je ook jouw ervaringen? Praat dan mee in de comments!

Ik ben altijd al een enorme zeikerd geweest, in de letterlijke zin van het woord. Ik moest altijd het meest. Dit vind ik helemaal niet erg hoor, maar toen de blaasontsteking kwam was het nog erger dan normaal. Ik heb niet de ernstige symptomen van enorme buikkrampen, bloed bij de urine en jeuk en branderigheid, maar ik moet gewoon constant. Ik word er gek van. Ik kreeg een kuurtje en het was weer weg.

Mijn blaasontsteking stak vooral de kop op in periodes dat ik het druk had. Want wat deed ik als ik het druk had? Ik dronk te weinig. Zo zat ik op een kerstavond op hete kolen bij m’n ouders thuis, want ik voelde het al aankomen en ik had ‘mijn zakje’ niet bij me (die kopje D-Mannose). Ik reed er speciaal terug naar Rotterdam voor. Maar dat soort dagen zijn hectische dagen. Rennen, vliegen, weinig drinken. En als ik dan ging plassen, ging het mis. Het kon niet. Maar ik moest. Error in the blatter!

Hetzelfde geldt voor een vakantie in Ierland. Een roadtrip. Omdat ik niet teveel wilde pissen elke keer, dronk ik weinig. Ja hallo, zo werkt mijn blaas niet. Mijn blaas is het rustigst wanneer hij vol is. Ja, echt. Dankzij mijn fijne blaas heb ik op de meest mooie plekken langs de kust van Ierland met m’n broek op m’n hurken gezeten. Inclusief een frisse bries langs mijn onderste regionen. Heerlijk.

Hij stak ook een keer de kop op toen ik een drukke dag had op werk, met de auto weg moest en niet het plasgevoel wilde hebben onderweg. Daar werd ik dubbel en dwars voor gestraft met jawel, het plasgevoel.

Vakantie Griekenland, hetzelfde verhaal. Tot wanhoop van mijn vriendinnen aan toe (sorry) ging ik op het vliegveld wel 4 keer in 10 minuten. Oh, wat de andere mensen in de rij wel niet gedacht moeten hebben.

D-Mannose

Omdat mijn blaasproblemen steeds terugkwamen, begon ik te Googlen. Ik wilde niet elke keer aan de antibiotica, want daar sta ik helemaal niet achter. Ik had toen nog niet zo door dat ik het aan mezelf te wijten had, zoals ik net al concludeerde dat ik te weinig dronk. Ik Google’de wat af en ik vond een homeopathisch middel,  D-Mannose.

D-Mannose is een stofje wat zich aan de e-coli bacterie hecht (een bacterie uit je darmen die voor blaasontsteking kan zorgen) en als je voldoende drinkt, spoelt deze bacterie zo met de D-Mannose als vermomming eromheen het riool in. Ik koop D-Mannose op Care Free en het is binnen 1 dag in huis. Past door de brievenbus, ideaal. Ik heb standaard een back-up zakje in huis en ik gebruik het nu als onderhoudskuur, om m’n blaas schoon te houden.

Maar laat ik dit voorop stellen: als je echt een heftige blaasontsteking hebt, moet je naar de dokter en niet zelf gaan aanklooien met homeopathische middelen. 

 

Terugkerende blaasontsteking, maar hoe dan?

Ik heb een hoop internet-onderzoek gedaan naar blaasontsteking. Als je blaas ontstoken is, ontstaan er littekentjes in je blaas waar de bacteriën zich innestelen (de hardnekkige eikels die niet doodgaan door een AB kuur). Vermindert je weerstand of drink je dus in mijn geval te weinig, raakt je blaas van slag en krijgen de bacteriën vrij spel. Even heel makkelijk uitgelegd natuurlijk, ik ben geen arts maar dit gebeurt er in ieder geval bij mij.

Het ergste was nog wel op vakantie in Vietnam. Maar toen was het echt foute boel. Ik vertrok niet voor niks uit het ziekenhuis (die blog kan je hier lezen) met een flinke dosis antibiotica. En toen het na een dag of 2 rustiger werd in mijn blaas, wist ik dat het een echte ontsteking was geweest.

Maar nu ik terugkijk op de overige periodes, twijfel ik wel of het elke keer een ontsteking was. Tijdens mijn verhuizing dit voorjaar kwam hij ook weer om de hoek kijken. Zie je een patroon? Ik nu wel. Druk! Haast! Weinig drinken, vul verder maar in. Ik was bijdehand en meende de ontsteking te herkennen. Ik kreeg antibiotica en het ging beter. Maar ik hield nog steeds de aandrang om te plassen. Hoe irritant!

Overactieve blaas of blaasontsteking?

Dit hield nog wel even stand en tijdens het weekendje Budapest was het ook feest. M’n vriendinnen waren er aan gewend en ik maakte er zelf ook geen big deal meer van. Ik moet veel plassen, so be it. Gelukkig kan dat ook gewoon overal. Ik heb in Vietnam bij mensen langs de snelweg aangeklopt om te vragen of ik kon plassen en zelfs dat kon, dus ik stress hem niet meer. Plassen kan je overal!

Maar na dat weekend liet ik nog eens mijn urine checken bij de huisarts en het bleek schoon te zijn. Daar raakte ik van in de war. Hoe kan dat nou? Mijn dokter legde uit dat m’n blaas nog geïrriteerd kon zijn van het vele plassen en de AB. Hier moest ik weer over weten en ik trok mijn Inspector Gadget jas aan en ging weer op zoek. Ik ondervond dat mensen ook een hyperactieve blaas kunnen hebben. Maar goed nieuws: dit kan je trainen! Dit wilde ik proberen.

Je blaas trainen

De methode die ik hanteerde was als volgt: elke keer als ik was wezen plassen schreef ik dit op in een boekje en moest ik minimaal 2 uur wachten totdat ik weer ging.

Omdat ik in het begin best gefocussed hierop was, was het lastig. Maar langzaamaan ging het beter. Hierbij dronk ik veel *groene thee, water* en als ik dan echt ging, ging het ook prettig. Veel plassen is het beste gevoel wat er is, haha! Veel beter dan de druppels eruit moeten persen. Na een dag of 3 had ik het boekje niet eens meer nodig en was m’n blaas volledig ontstressed.

Ongelooflijk. Dit was het. Ik had een overactieve blaas. Ik denk dat ik vaker hiervan last heb gehad, dan van een echte ontsteking. Laatst dacht ik weer dat het feest was: veel plasdrang. Maar in plaats van gelijk weer naar de dokter te rennen, besloot ik weer te trainen. En verrek, na 2 dagen was het alweer chill. Daarbij komt dat ik nu ook een eigen fles water op m’n bureau heb staan. Die moet leeg. Dat is sowieso een liter. En dit lukt elke dag! Daarbij drink ik zeker ook nog wel 3 of 4 enorme koppen groene- of kruidenthee, dus ik zit sowieso gebakken met vocht (ook lekker met afvallen, trouwens).

Wat kan je verder nog doen?

Ik betrap mezelf er wel eens op dat ik soms uren niet ga. Uren! Ik maak mezelf er ook helemaal niet meer druk over. Ik hoop dat het hierbij blijft en verder volg ik altijd de regeltjes op van omaweetraad.com:

  • van voor naar achter vegen
  • helemaal uitplassen
  • gelijk plassen na de seks
  • veel (warm) drinken
  • voeten warm houden

Of alles wat gezegd wordt waar is, weet ik niet, maar dit zijn prima tips die mij zeker wel geholpen hebben.

Acupunctuur

Bij Femke van Younique las ik ooit een stuk over acupunctuur in combinatie met probiotica pillen. Dit hielp bij haar heel goed! Ik geloof in alternatieve geneeswijzen en ik was hier heel enthousiast over. Ik maakte ook een afspraak. Ik ben 3 keer geweest, maar ging toen verhuizen en heb het in de drukte laten versloffen. Ik merkte in die periode nog geen verbetering. Ik merkte wel iets – ik moest na elke keer eeenoooorm veel plassen, volgens de acupuncturist omdat het van binnen ‘gereinigd’ werd – maar geen rustiger gevoel uiteindelijk.

Ik kan niet zeggen of dit echt zal helpen. Ik sta er nog steeds niet negatief tegenover, maar het was ook vrij prijzig en werd niet volledig vergoed door mijn zorgverzekeraar. Oké, er staat geen prijs op gezondheid, maar als je niet zeker weet of iets gaat werken… ik vond het het uiteindelijk niet waard. Maar mocht je veel problemen ondervinden, kan je het altijd proberen!

Ik ben wel van mening dat het drinken van cranberrysap niet de oplossing is. De sappen in de supermarkt bevatten meer suiker dan echte werkzame cranberries en een boze bacterie voedt zich met suiker, dus je werkt hem alleen maar in de hand. Laat je niet alles wijsmaken en denk verstandig: jij kent je lichaam het best en als je twijfelt: overleg met je huisarts!

Heb jij ervaringen met blaasproblemen en wat wil je hierover kwijt? Wellicht help je met je reactie ook andere lezeressen, dus reageer gerust!

7 Comments

  1. Een blaasontsteking lijkt mij zo ontzettend vervelend! Vooral als ik het zo lees, helemaal vervelend met drukke momenten zoals de kerst inderdaad. Bah! Nare dingen zijn dat.
    Ik heb er zelf nog nooit last van gehad, gelukkig!
    Liefs,
    Evelien

  2. Goed blog!! D-Mannose is echt een goed tip!!! Ik heb daar heel veel aan gehad!
    Ik had een chronische blaasontsteking in Bali opgelopen en die was resistent tegen ab. Dit houdt in dat deze vervelende bacterie niet gevoelig was voor de meeste antibiotica. Na een uitgebreide urine test kwamen ze er achter, ik heb er lang meegelopen en wist echt niet wat k moest doen. Ik zat aan de antibiotica en kreeg flinke koorts en hele erge pijn in mijn rug… Ik dacht steeds hoe kan dat nou ik heb toch al antibiotica… Maar die werkte dus niet 😅 Ik ben er uiteindelijk vanaf gekomen door de goede antibiotica in combinatie met de D-Mannose.

    Bedankt nog Marg voor je goede tip😘😘😘

  3. Wat goed dat je het hebt kunnen trainen! Zelf heb ik nog nooit een blaasontsteking gehad, maar mijn moeder heeft er de laatste tijd veel last van. Elke maand moet ze weer wat inleveren bij de huisarts en is het raak. D-Mannose zal ik onthouden!

  4. Die plasdrang heb ik ook regelmatig, al kan ik me niet voorstellen dat ik ook maar ooit een blaasontsteking heb gehad. Wat betreft het trainen, het lijkt mij wel dat dat inderdaad zo zijn positieve uitwerking kan hebben, er is niets zo fijn als goed kunnen plassen. Alleen wat gedruppel doet juist pijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *