Supermarkt manieren

Ik was dit voorval al bijna vergeten. Maar ik ga zo weer eens voor de weekboodschappen (#burgertrut) en moest opeens weer denken aan wat er de vorige keer gebeurde dat ik in de SuperSupermarkt was. Tante Marg vertelt een kort verhaaltje.

Ik kwam bij de kassa en het meisje achter de kassa was, terwijl ze op de automatische piloot producten over de scanner zwiepte, in een heftig gesprek verwikkeld met de meneer van de beveiliging. De meneer van de beveiliging was met een hoop bezig, maar niet met beveiligen. Hij stond bij de achterste kassa smeulende blikken op het meisje te werpen terwijl ze discussieerden over het geloof. Hij was het met alles eens wat ze zei. Hij vond het ‘erg goed van haar’ dat zij het vanaf die kant bekeek. Tevens kwam hij zelden anderen tegen ‘die er ook zo over dachten’. “Ja, helemaal mee eens. Oh, dit had ik niet van jou verwacht.” En zo verder. Hij stond in vuur en vlam.

Hey, moeten jullie weten. Liefde is een mooi ding. Maar bedrijf dit lekker in je eigen tijd. Ik had een grote tas nodig en die lagen niet onder de toonbank. Ik stond er als het derde wiel aan een fiets bij. Je weet wanneer je teveel bent, hè? Het voelde als vroeger, wanneer je beste vriendinnetje een vriendje had en jij als haar dekmantel mee mocht ‘buitenspelen’.

Ik speelde op dit moment met een dilemma. Moest ik hen bruut onderbreken? Hoe awkward zou dat zijn? Heel onbeleefd, midden in een zin. Ik klink dan als degene met de grote smoel en zij staan voor lul omdat ik ze eigenlijk laat zien dat ze asociaal zijn. Maar uhm, ik ben hier de betalende klant. Dus yolo. “Zijn er nog grote tassen?” brulde ik door haar betoog over religie heen. De beveiligingsman sprong in de houding. Hij griste er 1 bij de andere kassa vandaan en vroeg aan het kassameisje of zij het nog moest scannen. Ze zei geïrriteerd dat ze hem wel zou aanslaan en er viel een stilte. En het was mijn schuld.

In een andere supermarkt zag ik laatst een briefje hangen met de mededeling: “Wij helpen u verder als u uitgebeld bent.” Ik zou wel een briefje op m’n voorhoofd willen plakken met: “Ik ga pas afrekenen als u uitgepraat bent.”

Ik kan er kort over zijn: het boeit me niet of zij me irritant vond en of ik hun discussie heb verstoord. Want discussies houd je niet aan de kassa. Dit doe je in je pauze. Of wanneer er geen klanten zijn. Ongeacht het onderwerp, dat interesseert me niet. Hetzelfde euvel als collega’s die van de ene kassa naar de andere schreeuwen dat ze zo moe zijn, en niet kunnen wachten totdat ze naar huis kunnen. Ik zou dat eens moeten doen waar klanten bij zijn. Dan zou ik een flinke uitbrander krijgen. Het is asociaal gedrag en ik vind het niet passen. In geen enkel beroep. Ik denk dat geen enkele baas dit gedrag van zijn/haar medewerkers charmant zou vinden.

Het probleem ligt hem denk ik wel in het feit dat het werken in de supermarkt voor deze meiden maar een bijbaantje is. Maar dan nog ben ik van mening dat je klantvriendelijk moet zijn, ongeacht wat je betaald krijgt en hoeveel uur je aanwezig bent. Ik heb in mijn vroegere baantjes nooit mensen genegeerd, tegen mensen gesnauwd of ze respectloos behandeld. Als je met klanten te maken hebt, moet je vriendelijk zijn. Uiteindelijk, onderaan de streep, betalen zij je salaris 🙂

Dan gaat tante Marg vandaag afsluiten met een vraag: wat was vroeger jouw favoriete bijbaantje?

13 Comments

  1. ‘Liefde is een mooi ding. Maar bedrijf dit lekker in je eigen tijd.’
    Smirk.
    Eens hoor Margo!
    Ik werkte jaren bij een pizzeria. Daar had ik ontzettend leuke collega’s (lees een hele knappe stille jongen die bij de koude kant van de keuken werkte) dus ik ging altijd met veel plezier aan het werk.

  2. Ik heb jarenlang in een supermarkt gewerkt en daar is me één ding heel goed bijgebracht: de betekenis van het woord klantvriendelijkheid. Toen ik er later, naast mijn studie, leiding ging geven was dat ook waar ik het meest op hamerde. Kletsen mag, mits rustig. Anders? Focus op klanten. Mits die klanten zich ook gedragen tenminste 😉

  3. Haha, leuk geschreven. Gelukkig maak ik dit niet vaak mee, maar ben daarom wel extra verbaasd als een gesprek met een collega/willekeurige bekende niet even kan onderbroken worden voor minstens een ‘goededag’. Andersom trouwens ook hoor, want klanten kunnen er ook wat van met muziek op/telefoon aan hun oor/héél boeiend en luidkeels gesprek met hun gezelschap.

  4. Haha geweldig geschreven weer! Ik vind dat ook zo irritant, je zit er niet voor niks kind. Klantvriendelijkheid hoort bij je baan. Niettemin mogen mensen ook nog hun eigen fatsoensnormen kijken, want dat bellen is ook heel asociaal, weet ik uit mijn eigen supermarktcarrière. Dan blèrde ik er des te harder door heen. ‘En een goede dag, joee!’

  5. Wat een verhaal weer haha. Ik heb dit nog nooit meegemaakt. Wel iets met collega’s die de telefoon niet opnemen omdat ze het te druk hebben met tegen elkaar babbelen. Van de telefoon is wel irritant hoor. Ik heb gewerkt in een winkel en toen waren er gewoon klanten die dan naar je staan te wijzen/ zwaaien van dat pakje sigaretten wil ik. En dan nog zuchten als je de verkeerde pakt uit de 200 die achter je uitgestald staan.

  6. Heel erg mee eens! En moest zo lachen om je Facebook post. Die las ik gister en toen was ik bij mijn vriend. Dus was tijd om nu het hele artikel te lezen!
    Ik vind dit ook altijd zo bizar, heb als 15 jarige bij de hema gewerkt, en zodra er een klant was viel het gesprek stil, ook bij de ijssalon. (yay, gratis ijsjes!) heb ik nooit zo tegen klanten gedaan.
    Nu ik werk bij rituals is het helemaal not-done. Als er een klant binnenloopt is het gelijk het gesprek afkappen en de klant thee aanbieden en helpen.
    Liefs,
    Evelien

  7. Oh my gosh….ik kan er ook een boek over schrijven van dat soort situaties! Laatst was ik bij een drogist waar ze gewoon heel openlijk hun eigen collega’s aan het afzeiken waren. Of idd dat ze door de winkel gaan schreeuwen dat ze zo’n toffe jongen hebben geliked of Tinder (of whatever). Pfff eigenlijk wil ik dan zoveel dingen zeggen he, maar dat doe ik dan niet omdat ik dan denk dat Ik asociaal ben. Omgekeerde wereld eigenlijk. De volgende keer zeg ik er wat van verdorie! ;p

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *