Half maart stopte ik met de pil. Laat me gelijk aanname 1 ontkrachten: niet omdat ik zwanger wil worden. Meer bij wijze van experiment. Niet vanwege alle hype berichten in de media, maar ik had zo m’n eigen redenen.

Skin issues

Zoals ik in de blog van vrijdag vertelde heb ik al een lange tijd last van m’n hoofdhuid en op diverse sites las ik dat dit (deels) hormonaal kon zijn. Ik raakte steeds meer overtuigd van het feit dat stoppen met de pil wel eens de oplossing voor m’n probleem kon zijn.

Ook had ik niet de allerbeste huid in m’n gezicht. Bobbelige wangen (van die mini pukkeltjes) en ik vond het gewoon niet mooi in het algemeen. Tja, hoe leg je dat uit? Gewoon m’n eigen issues 😉

Daarbij kreeg ik vaak out of the blue random plekjes op m’n been, buik en rug – dit hoorde ook bij de vorm van psoriasis/eczeem die ik heb en als dit weg zou blijven, zou dat natuurlijk fantastisch zijn. Het is niet ernstig, ze komen vanzelf, zijn gewoon extreem droog, ik houd het vet en het verdwijnt vanzelf. Maar het hoort niet.

PMS

Daarbij had ik mega last van PMS elke keer dat ik ongesteld moest worden… gerust 5 dagen lang hoofdpijn,  enorme buikkrampen en zo labiel als de tering 🙂 Ik leefde gewoon een week op ibuprofen, dat was ook niet echt de way to go maar ik wist niet beter. Ik was al vanaf m’n 14de aan de pil en tja, zo ging het nou eenmaal. Maar ik was het wel zat.

DSC_0307

En verder…

Alle berichten inde media maakten het natuurlijk ook niet beter. Nu ben ik niet zo’n hypochonder die gelijk denkt dat ze trombose krijgt als ze niet per direct stopt, en de percentages van de mensen waarbij dit gebeurt zijn natuurlijk ook niet sky high. Maar toch. Het idee.

Ik wilde ook stiekem wel weten of m’n lichaam het gewoon ‘deed’. Snap je? Dat ze doet wat ze hoort te doen. Als je het 14 jaar lang stuurt met hormonen, wellicht heeft het een flinke tijd nodig om weer op gang te komen.

Ik overlegde met m’n vriend – en hij zag er op zijn manier ook de voordelen van in. En hij zei ook: “Je kan altijd weer beginnen.” En of ik dan weer met de pil of een ander soort anticonceptie zou beginnen, dat zien we dan wel weer, was het plan.

3,5 maand gestopt met de pil

Sinds half maart ben ik gestopt met de pil.

En wat vind ik ervan?

Nou, best fijn eigenlijk. Lichamelijk veranderden er wel wat dingen. Ik verloor wat gewicht (niet veel, maar ik kreeg opeens een zichtbaardere taille) en m’n gezicht is GLAD jongens, GLAD. Geen bobbelige wangen meer, en dat vind ik zo’n fijn gevoel! Alleen het nadeel: ik heb nu wel vaker echt puisten op m’n kin. (Dit wist ik trouwens van te voren, ik had vroeger ook vaak acne.) Ik heb wel eens gelezen dat dit hormonaal is, mooie knapperds op je kin. Maar eigenlijk kan ik hier niet echt mee zitten. Zolang ik er niet aan zit *moeilijk!* kan ik ze mooi camoufleren.

Wat ik niet had verwacht maar wat wel gebeurde, was dat er emotioneel nogal wat dingen veranderden. Nou was ik altijd wel een aardige jankerd en kon ik vrij heftig reageren op bepaalde situaties. Dat is afgenomen. Ik ben rationeler geworden. Ik denk meer logisch na over dingen en zie de dingen ook realistischer. Gek he? Bij iedereen werkt dit anders.

Helaas heeft het niet geholpen bij m’n huid-klachten op m’n hoofd. Helaas, dat was ook te mooi om waar te zijn. Ook de gekke plekjes verschijnen her en der nog op m’n lichaam.

En werd ik vanzelf ongesteld?

Jazeker. Ik had er op aanraden van een vriendin een app voor gedownload, waarin ik kon bijhouden wanneer m’n laatste pil-ongesteldheid was. Deze kalender rekende uit wanneer de normale menstruatie op gang moest komen. Deze kwam, zoals ik wel verwacht had, 10 dagen later. Ik werd toevallig tijdens deze eerste menstruatie ziek – buikgriep – dus ik kon niet echt ervaren hoe het anders was.

De volgende maanden, volgens de app, verliepen vrij normaal. Rondom de dagen die de app had uitgerekend werd ik ongesteld. Volgens deze P-Tracker app zou het 4 dagen duren. Dat verschilt bij mij per keer. De ene keer 5 dagen, de andere keer 7. Soms heeft het een lange intro (haha) of soms een lange nasleep. Maar wat me vooral opvalt: GEEN BUIKPIJN! GEEN HOOFDPIJN! SAY WHUT? Helemaal geen PMS klachten. Wel wat zware benen, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Tijdens m’n ongesteldheid heb ik wel een klein beetje last van ‘vrouwelijke emoties’, haha! Maar m’n ongesteldheid is een stuk prettiger, want ik voel me helemaal niet ongesteld. En de hoeveelheid bloed die ik verlies, is ook stukken minder.

En als laatste klappert: de vraag die ik bij het vorige vrouwenpraat-artikel kreeg:

Wat gebruik je nu voor anticonceptie?

Ik gebruik momenteel niks met hormonen. Ik vind het wel prettig zo! We gebruiken gewoon condooms en we ervaren dit allebei helemaal niet als een probleem. Vaak vinden mannen en vrouwen een moodkiller: als die 10 a 20 seconden die je moet wachten je mood al killen, moet je je misschien toch eens afvragen hoe leuk die mood dan eigenlijk is 😉 Aangezien we allebei nog lang niet toe zijn aan kinderen, beschermen we ons liever goed en dan heb ik die kleine break er graag voor over.

Het stoppen met de pil is mij goed bevallen. Ik denk dat het ook iets is wat tussen je oren zit, en iedereen ervaart het anders. Het is niet iets wat ik bij iedereen zou aanbevelen, omdat ieders situatie anders is. Maar ik vind het zeker het proberen waard en je kan altijd uitproberen wat stoppen met de pil voor jou doet! Maar wees altijd voorzichtig en als je twijfelt, raadpleeg dan je arts.