Op weg naar een nieuw lichaam 6: van koers veranderen

Ooit schreef ik een serie over de weg die ik aan het afleggen was. De weg naar het nieuwe lichaam wat ik wenste. Ik wens dit lichaam nog steeds. Ik heb het al vaak gezegd: geen maatje 36, maar een gezond lichaam. Een lijf waarmee ik oud kan worden (met zo min mogelijk obstakels). Ik ben ondertussen van koers veranderd en praat daar graag met jullie over!

Begin dit jaar kwam ik op een plateau terecht. Ik had mijn PT voorlopig uitgezwaaid, want ik wilde me op het fietsen focussen. Ik had al aardige resultaten geboekt maar ik was nog niet waar ik wilde zijn. Maar ik was ervan overtuigd dat ik het ondertussen allemaal wel wist. Ik ging het zelf doen. Ik had het boek van The Green Happiness gekregen voor kerst – eerst had ik hier goede hoop op, maar plantaardig eten is niks voor mij. Ik ging me verdiepen in macro’s en dergelijke en hoewel ik dit rete interessant vond, viel ik er nog steeds niet mee af. Alles bleef lief hetzelfde.

We kochten een huis en gingen vrij snel verhuizen. Ook een hectische tijd waarin je wel gezond bezig wil zijn, maar het niet altijd lukt. Het fornuis uit ons oude huis hadden we al snel verkocht. Thuisbezorgd werd onze beste vriend. Een broodje Dynamite hier, een rotirol daar – als het maar snel en makkelijk is, dan kan je snel weer verder met verven. Of een lamp in elkaar zetten. Of een kledingkast timmeren. Anywhooooo. Lekker bezig dus.

Eind maart zijn we dus verhuisd en op 1 mei startte ik officieel met Weight Watchers. Ik denk dat je het vast wel hebt gezien, op Instagram misschien of wellicht wel in een blog over ontbijtjes of andere recepten.

Het ging lekker. Ik vond vind het echt leuk. Ik vind het fantastisch om alles uit te rekenen (tot op het obsessieve af) en om alles zo precies mogelijk uit te vogelen. Nieuwe gerechten uitproberen, creatiever zijn dan dat ik al was. Ik verloor 2,8 kilo in de eerste maand. 8 juni gingen we naar Frankrijk voor de Ventoux en vakantie en hoewel ik eerst dacht: ik ga opletten, dacht ik toen ik er eenmaal was: welnee. Ik ben op vakantie, met familie en vrienden, life’s good, rosé is good, stokbroodje aioli is good. Ik laat het even los. Genieten. Ik vond dat het wel mocht.

En weet je wat er gebeurt als Margo het loslaat? Dan komt Margo aan. Want Margo is een jojo.

Dus ja, terug van vakantie, gelijk op de weegschaal. Precies 2,8 erbij. Hoe krijgt ze het voor elkaar? Das ook een prestatie hoor.

Nou ja, alle gekheid op een stokje: ik had het helemaal zelf gedaan. Alcohol zet aan, marshmallows bij het kampvuur zetten aan, elke avond chocola zet aan. Maar ik vond het niet erg. Ik heb een geweldige vakantie gehad en lekker nergens aan gedacht. Vind ik ook wat waard! Maar nu was het tijd om weer aan de slag te gaan. Ik herpakte mezelf weer en ja hoor, na een week weer 0,5. Mweh, oke. Gemiddeld. 0,9 de volgende week. Jippie. En toen weer +0,5. Hello, dat hadden we niet afgesproken.

En ik kan liegen en zeggen dat ik het niet snap, maar ik doe het zelf (ja, ook dit weer). Ik telde niet netjes alle puntjes. Waterijsjes liet ik voor het gemak achterwege. Evenals boter en olijfolie. Hey, ik was weer smoesjes voor mezelf aan het verzinnen. “Ik fiets toch elke dag naar m’n werk dus dan hoef ik dit niet op te schrijven.” Oke Einstein, wie heeft jou die wijsheid gegeven? Precies, niemand.

Ook in het sporten was ik lui geworden. We wonen nu verder van de fitness af en ik heb een hekel aan de Erasmusbrug. Zo steil, zo niet mijn vriend.

Maar verdomme, ik wilde toch afvallen? Niet stilstaan en niet aankomen. Hop, strenger zijn. Dus ik ging alles schrijven. Ook m’n perenijs elke middag in de bloedhitte. Ook het Turkse brood met kruidenboter. Trots als een pauw met 7 lullen wilde ik op mijn weegdag op de de schaal gaan staan. Want ik wist zeker dat het goed was gegaan. ‘Lo’, zei de weegschaal. Yolo, dacht ik, en ik gaf hem nog eens een por. Ga eens aan, lui sekreet. ‘Lo’ gaf hij onverbiddelijk weer aan, en hoewel hij vaker onverbiddelijk is, was dit toch wel een dingetje in het scherm wat ik niet wilde zien. En hij viel uit. Damn it.

En wat zijn het dan voor batterijtjes die op waren na jarenlange wekelijkse kwelling? Geen penlites uit de afstandsbediening verdomme. Knoopcel batterijtjes van een type wat ze niet bij de Karwei aan de overkant verkopen. Ik bestelde tot 2 keer toe de verkeerde bij Bol.com (knap he?!) en liet uiteindelijk m’n vriend ze meenemen bij de Halfords. Dat soort dingen moet je ook aan mannen overlaten (zei ze ongeëmancipeerd). Dit was ondertussen al 6 dagen later dus voor ik het wist was het alweer een nieuwe weekdag. 2 weken op de teller dus.

En ja hoor, -1,5. Thank the lord. Of nou ja, thank mezelf, want ik heb het gelukkig op tijd ingezien. Iets strenger mag wel. En ik neem ook weer de moeite om die klotebrug 3 keer per week over te fietsen naar de sportschool. Zo zie je maar, het loont.

Dus, deel 6 van deze serie was er 1 met levenslessen. Voor mij dan. En nu door en hopen dat ik in deel 7 nog beter nieuws heb!

Bovenstaande foto is een bloemkoolpizza die er veel lekkerder uitziet dan dat hij smaakt.

Welke klus laat jij sowieso aan je partner over in huis?

13 comments

  1. Laura schreef:

    Die bloemkoolpizza ziet er inderdaad heerlijk uit.. maar bloemkoolpizza, yakkes dat krijg je bij mij echt niet naar binnen haha. Zo herkenbaar dit. Alleen heb ik het niet perse als ik op vakantie ga maar ook als ik mijn motivatie een klein beetje kwijt raak ben ik weer terug bij af… Maar fijn dat je weer lekker op weg bent! You go girl.

  2. E schreef:

    Wat ontzettend leuk geschreven ! Ik was al zo ver dat ik mijn weegschaal de deur uit had gedaan… tot ik het verdict ”Diabetes ” kreeg. Nu sta ik elke vrijdag weer braaf op de weegschaal omdat afvallen dan wel zo bevorderlijk is. En ja hoor… die van mij begaf het ook.. ( Want van 90 kg gaf hij op eens een week later 55 kg aan en we weten allemaal dat sprookjes niet bestaan)

    1. Margo schreef:

      Haha, wat doen we die weegschalen aan he?! Maar goed dat je weer begonnen bent!

  3. Darina schreef:

    Leuk geschreven en zo herkenbaar…ik hoef maar naar eten te kijken en ik kom al aan (zo voelt dat dan :)) of als ik mijn discipline eventjes laat varen is het weer foute boel…maar ik hou vol!

    1. Margo schreef:

      Goedzo bikkel!!

  4. Miss Beautifier schreef:

    Leuk geschreven! Ik herken het helemaal, ik ben zelf nu ook al een tijdje aan het afvallen en heb er inmiddels 22,5 kg vanaf! en heb er nog 23 te gaan!
    Zelf doe ik ketose en dit werkt voor mij super goed!!

    Heel veel succes!

    XOX

  5. Hennie schreef:

    Wat heerlijk geschreven – you know I like – en wat ben je goed bezig. Trots op je!
    Bovendien vind ik het ook erg prettig om met jou even te kletsen over onze ontwikkelingen. Heb echt het gevoel dat we het een beetje samen doen.

  6. Nicole schreef:

    Oh ik herken dat gejojo heel erg. En Helaas ik zou willen dat ik kon zeggen dat het makkelijker gaat met de tijd en soms is het ook makkelijker. Maar soms heb ik het nog altijd enorm zwaar om niet 10 stokbroodjes met aioli te pakken en om dat wijntje toch maar te laten staan..

    1. Margo schreef:

      Snap ik heel goed! Als je je voor 1 keer laat gaan is het niet erg, alleen zoals op vakantie elke avond… dat werkt niet 😉

  7. Lizet schreef:

    Ohh dat gejojo ken ik ook hoor… 9 kilo eraf, 9 er weer bij… Zodra ik ook maar iets ophou met “streng” opletten kom ik aan, wel balen hoor! Moet ook nodig weer beginnen met iets af te vallen, dus misschien ook de weight watchers maar weer eens oppakken!

    1. Margo schreef:

      Het is waar wat ze zeggen he, levenslang? Maar Weight Watchers is altijd wel goed te doen, denk ik!

  8. Anne schreef:

    Hahahaha, ik lig rollend over mijn scherm xD (kan dat?) Héél grappig geschreven en héél herkenbaar. Ik ben ook weer begonnen. Nou ja, niet diëten, maar strenger kijken naar wat ik allemaal naar binnen schuif. En daarbij niet de appelkruimelpunt rekenen als fruit. En ook niet de chocopeerkoek. Of een zak paprikachips.

    Goed.

    You do you girl. Ik ga er ook voor 😉

    1. Margo schreef:

      Hahaha! Jeej! You go girl, we kunnen het 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

WIE IS MARG?


Hoi! Ik ben Margo, ik design websites en blog over mijn leven als curvy girl. Plussize fashion, gezonde recepten en allerlei persoonlijke verhalen passeren de revue. Is deze samenvatting niet genoeg? Klik dan hier!
Follow
ZOEKEN
@CODECURVY ON INSTA
RANDOM
Ad
Tuin algemeen
Copyrights © 2017 hetismarg.nl