Ik blog graag over van alles en nog wat, maar zelden over bloggen. Ik heb geen bergen met tips, ben geen onuitputbare bron van how-to’s (was het maar zo) maar ik heb wel mijn eigen ervaringen. En die vind ik wel weer eens leuk om te delen!

Bezoekers

Steeds meer mensen in mijn omgeving lezen mijn blog en spreken me hier op aan. Ik vind dit zΓ³ leuk! Uiteraard m’n familie, maar ook m’n schoonfamilie (hoi!) wist alles al van Dublin voordat ik het kwam vertellen πŸ™‚ Soms voelt dat wel een beetje als: oja, lame, ze horen het nu voor de tweede keer. Maar that’s okay! Ook mensen die ik al jaren niet heb gesproken spreken me aan, sturen me een berichtje etc. Dus jullie zijn die non-comment bezoekers. Ik zie jullie. In het begin vond ik het awkward en spannend, nu vind ik het superleuk!

Cijfertjes

Soms heb ik zoveel onbegrip voor bezoekersaantallen. Natuurlijk mag je je er niet door laten leiden en moet het niet het belangrijkste zijn, maar de ene ochtend is het heel hoog, en een dag erna lijkt het wel alsof niemand op mijn linkje wil klikken. Schrijf ik een recept voor stoofperen: nobody cares. Schrijf ik een recept voor ei muffins: complete reactie ontploffing. Supertof uiteraard, maar de voorkeuren van mijn bezoekers begrijp ik echt niet πŸ˜€ Het ontmoedigt me niet hoor, begrijp me niet verkeerd, ik schrijf lekker door en ik schrijf ook gewoon wat ik wil.

Comments

Ook de bezoeker-comment ratio zal ik nooit begrijpen. Maar iedereen heeft zijn voorkeur en de behoefte om op een artikel te reageren is er natuurlijk niet altijd. Soms lees ik wel eens een blog en denk ik, ok leuk, maar ik weet niet zo goed wat ik moet reageren. Dus dan zeg ik niks, en ga ik weg. Uiteraard gebeurt dit bij mij ook! Hoe mooi zou het zijn als je iedereen kon aanspreken en tevredenstellen? Ach, dromen mag altijd πŸ™‚

Eerlijkheid en openheid loont

Ik schreef in korte tijd 2 persoonlijke artikelen (over het Etos debacle en over mijn gevoel in de sportschool) en ik merkte aan de reacties dat mensen persoonlijke artikelen waardeerden. Het wordt herkend en mijn bezoekers delen hun ervaringen in deze. Ik vind dat prachtig om te zien en wil dan ook op iedereen reageren.

Ook de outfits scoren leuk. De klapper was natuurlijk de prachtige MS Mode jurk die ik mocht reviewen. De foto’s waren ook supergoed gelukt (met eeuwige dank aan May). Ik denk dat een curvy/plussize/ietsmeerdannormaal blogger verfrissend is. Er zijn er niet zoveel in het bloglandschap (degene die er wel zijn, zijn trouwens prachtig) en ik draag ook geen ondenkbare uberfashion combinaties.

Ik ben echt van bloggen gaan houden. Als ik erop terug kijk, had ik liever de webshop geskipt en meteen gaan bloggen. Maar ook daar heb ik van geleerd en het was ook heus wel een leuke tijd. De webshop voelde echt als een must en dat heb ik met bloggen nog niet gevoeld. Kortom: jullie zijn nog niet van me af!

Reageer jij bij elke blog die je bezoekt?