In de categorie offday (waarin ik eerder al deze post schreef) heb ik er weer 1tje voor jullie! Zaterdag is m’n vriend jarig en ik ben al enkele stressvolle weken verzonken in de cadeau-wereld. Ik krijg hier spontaan haaruitval van de spanning. Figuurlijk dan. Een week van te voren kreeg ik een lumineus idee maar dat ging faliekant mis. Maar, uiteindelijk kreeg het toch nog een happy ending. Hoe dat verliep? Zet je schrap.

Hij had niet per se wensen. Een cabaretvoorstelling leek hem leuk, maar wat hij wilde was allemaal al uitverkocht. Wij zijn dan ook niet moeilijk en zijn er alweer gauw klaar mee. Ik had nog wat praktische dingen bedacht: in ons huis hangt een spuuglelijke poster van een aap. Ik haat dat ding, dus ik dacht: ik vervang die voor een leuke poster. Maar gedachte 2 was: maar het is zijn verjaardag en hij haat hem niet. Dus daar zou ik hem niet blij mee maken, en dat wil ik natuurlijk wel.

Uit eten? Hebben we vorig jaar al gedaan, in een megafancy restaurant. Iets fysieks? Zijn enige wens is een goed functionerende iPad. Nou hou ik heel veel van hem, maar een iPad is toch een flinke uitgave en zoals ik al eens eerder benoemde, is mijn geldboom ook aan het verharen na de vakantie. Oke, dan gaan we toch een nachtje weg. Ook niet mega origineel, maar we vinden het allebei altijd wel echt heel leuk om te doen, even weg, even een andere omgeving, dus waarom niet?

Aangezien ik dit idee pas een week van te voren kreeg, waren mijn opties vrij beperkt. Ik ben ook geen superheld in het zoeken naar aanbiedingen, dus ik ging een beetje rondkijken op Groupon. Allemaal leuke dingen hoor, maar als ik ging kijken voor beschikbaarheid was alles al vol. Logisch ook, maar wel balen. Op vrijdagavond, terwijl ik flink aan het Googlen was (al zuchtend, kreunend en steunend, want god wat is cadeaus zoeken een moeilijk ding) sprong opeens Vakantieveilingen in m’n hoofd. Ik loerde een beetje rond en besloot er nog een nachtje over te slapen.

Uiteraard was ik de volgende ochtend alweer belachelijk vroeg wakker en ging ik onder de dekens stiekem liggen Vakantieveilingen. Ik bood op een hotel en ging liggen wachten. I kid you not, ik had een forse hartslag van de spanning. Om half 9 kon ik het niet meer aan en verplaatste ik mezelf naar de keukentafel. Ook omdat Poes trouwens graag erbij wilde onder de dekens en heel de tijd op m’n telefoon sloeg met haar pootje, maar dit terzijde. <3

Ik verloor. Shit. Ik voelde me een echte loser, maar ik had het spelletje door. In de laatste seconden moet je opeens met 10 euro eroverheen gaan en dan was hij voor jou. Vol goeie moed ging ik naar de volgende veiling. Mijn hart sloeg op hol terwijl ik in de laatste seconde een bod deed. IK HAD HEM…NIET. Maar ik kon lachende tweede worden (best goeie woordgrap trouwens) als ik 3 euro meer betaalde. Is goed, doen we. De overnachting was mine! Ik wilde meteen gaan boeken en scrollde naar beneden.  “Deze aanbieding is geldig van zondag tot en met donderdag.” Ik voelde een steen in m’n maag landen. Ik wilde op zaterdag. Fuck dit, zat ik met een bon waar ik niks mee kon. Ik voelde me een enorme oeter en de offday was officially begonnen.

Nadat ik door Poes was afgewezen (ik wilde kroelen, zij wilde m’n bakje kwark uitlikken) besloot ik het niet op me te laten zitten. Ik raak die bon wel kwijt, ik probeer gewoon een ander, waren de gedachten waar ik mezelf mee opmonterde. Binnen no-time had ik eigenlijk een nieuwe bon gescoord (en daarmee M.H. Meulders achter me latend, beat that Meulie!) en ik kon 5 dagen van te voren gaan boeken. Dat was dus dinsdag. Intens in m’n nopjes bracht ik de komende dagen spinnend door. Plannetje gelukt, plannetje ging werken, we gingen lekker weg.

DSC_0023

Maandag, 5 voor 5. Ik kon pas morgen gaan boeken, toch wilde ik alvast even de hotels checken. En zaterdag 7 november kleurde onverbiddelijk rood. Alles vol. Alle 60 hotels VOL. VOL. Hoe kan dit nou? Vet balend fietste ik naar huis en belde depressief het vriendje op. Nu het feest toch niet meer doorging, kon ik net zo goed m’n klaagzang er helemaal uitgooien. “Ik wilde je zo graag verrassen, ik wilde iets leuk dooeoeoen en nu weet ik niet what else en boehoehoe.” Nuchter als hij is, zei hij: “Kan gebeuren, dan gaan we toch over een paar weken?”

Nee, dat was niet mijn plan. Niet over een paar weken. Nu. Wat er in m’n hoofd zit, moet gebeuren.

Dinsdagochtend probeerde ik, eigenlijk tegen beter weten in, alsnog te kijken voor hotels. En opeens was de 7 groen! Knalgroen! Groen van go! Groen van JAAA WE GAAN ALSNOG WEG! Het maakte me niet uit waar het was. Ik heb direct geboekt. Uiteindelijk is de offday omgeswitcht naar een yayweek!

(O ja, die andere bon ben ik via Marktplaats kwijtgeraakt. Wel met 18 euro verlies, maar goed, beter iets dan niets.)

Hij zal vast de blog vandaag niet lezen, maar toch verklap ik nog even niet waar we heengaan. Laat dat dan nog de enige verrassing zijn!

Als je het wel leest lieverd: gefeliciteerd, man van m’n dromen en liefde van m’n leven.