7 fases van een IKEA bezoek

12 november 2015

De laatste tijd ben ik een paar keer naar IKEA geweest omdat we toe waren aan meer opbergruimte in ons leven. Toen ik bij m’n vriend introk, nam ik natuurlijk niet alleen mijn bruisende persoontje mee. Nee, Margootje heeft ook een berg spullen. Die ik natuurlijk allemaal nodig heb, dat snap jij ook wel. Toen kwam er ook nog eens een kat bij, en op de 1 of andere manier was het huis een zooitje geworden. We irriteerden ons kapot dus hier moest verandering in komen. Laat ik nou deze bezoekjes aan de ultieme woonwinkel samen hebben gevat in een blog: De 7 fases waar je doorheen gaat in de IKEA, gespekt met quotes van vriend en mij.

Kijk, ik heb heus niet zoveel zooi als jij nu denkt. Ik heb 6 vuilniszakken met kleding gedoneerd aan het Leger des Heils toen ik verhuisde. Maar ik had veel spullen van GYND en veel administratie van de afgelopen jaren. En dat verspreidde zich langzaam, als een mierenplaag, door het huis. Overal was nagellak te vinden, maar ook m’n spiegel, make-up en kwasten stonden op de eettafel. Want waar anders?

De grootste ergernis was nog wel de keuken. Een man alleen heeft peper, zout en een blik knakworsten in huis. Ik ook hoor, in m’n studententijd, maar nu ik experimenteer met gezond eten, bakken en braden is het aantal kruiden exponentieel gegroeid. 1 soort pasta is verleden tijd en het aantal kekke weckpotjes met allerlei soorten meel stapelden zich op in de kast. Ik kan ermee leven hoor, maar hij ergerde zich kapot.

Ik dwaal enorm af. Dus ik verkocht m’n GYND voorraadkasten, en op die plek moest een bureau gaan komen. In de keuken moest een grote kast komen als voorraadkast en nieuwe nachtkastjes waren ook geen overbodige luxe (dat waren nu LACK tafeltjes. Ach ja, een man alleen… iets met rare sprongen?) So IKEA it was.

De eerste keer gebeurde vrij spontaan trouwens. M’n auto had een testrondje nodig na een huis-, tuin- en keukenreparatie dus op een random maandagavond besloten we maar kipballetjes te gaan eten bij IKEA. En een rondje te lopen en servetten te kopen. En kaarsjes. Want dat heb je altijd nodig.

De tweede keer was een stuk beter gepland, en raceten we erdoorheen. Het eten gebeurde in 10 minuten, we namen alleen de benedenverdieping (nog wel zonder shortcuts trouwens, want ik wil nog steeds altijd alles zien) en het magazijn kende geen geheimen meer voor ons. Maar het gevoel is altijd nog hetzelfde.

Fase 1. Euforie!

Oh joy, daar staat dat enorme blauwe gebouw. Kunnen we een parkeerplekje vinden vlakbij de deur? Natuurlijk kan dit. Bij IKEA kan alles. Het is een soort meubelhemel waar alles mogelijk is. Door de draaideuren heen, de roltrappen op. KIJK AL DIE LEUKE DINGEN IN DE HAL. “Die kast moeten we hebben he?” “Ja, hij is leuk, maar hij is niet praktisch.” “Nee, maar we moeten hem wel hebben. Ik wil ook zo’n brooddoos. En die weckpotten.” “We hebben niet zoveel ruimte in huis, vergeet je dat niet?” “Nee maar die gaan we nu toch creëren?” Als ik in de IKEA ben, heb ik geen cursus positive thinking meer nodig.

Fase 2. Lichte ergernis

Zoals bij elke slimme winkel word je in de rij voor het voer getriggerd om allerlei andere lekkerigheidjes te kopen. Zoals die plastic uitziende chocolademousse, die eruit ziet alsof hij zo in het kinderkeukentje zou passen. Toch wil ik het, want chocola. Of die worteltaart, check die WORTELTAART. Nu ze het hoofdgerechten assortiment hebben uitgebreid, is het kiezen ook moeilijker geworden. “Wat neem jij?” “Ik denk de hamburger. Jij?” “De kipballetjes. Zonder saus. Pindasaus hoort niet. Of misschien met een andere saus..” “Misschien neem ik wel saté. Die entrecote ziet er ook lekker uit zeg.” Enzovoorts. Het wachten duurt net iets te lang en je voelt je als een oma met een rollator achter het dienbladenkarretje. Je halfslappe frieten worden door een semi-gemotiveerde medewerker op je bord geflikkerd, met als gevolg dat er een aantal op de grond belandden. Aan de hoeveelheid platgestampte frieten op de grond te zien, gebeurt dit vaker. Dan een plekje uitzoeken. Niet bij de kinderhoek. Maar ook niet vlakbij de wc. Dat dacht dus iedereen.

Fase 3. Zuchten

Volgevreten en een beetje moe (e-nummer-after-diner-dip) begeef je je naar de winkel en pak je een karretje (“Hebben we die nodig? Kunnen we niet beter een tas nemen?” “Ga jij die dragen dan?” “Nee.” “Dus we nemen een karretje.”) en begin je die vol te laden met kaarsjes, servetjes en andere ondingen die je niet nodig hebt maar wel nodig hebt. De winkel gaat over 3 kwartier dicht, laten we een beetje tempo maken… om vervolgens 10 minuten op de keukenafdeling te dwalen. Want je hebt niks nodig maar je hebt toch een nieuwe pan nodig, dingetjes voor tussen de pannen (hoe heet dat in godsnaam?), nieuw keukengerei en god wat zijn die weckpotten toch leuk. Laten we er maar 3 doen. Ondertussen voel je je een beetje misselijk van de chocolademousse en zucht je nog eens 10 keer.

Fase 4. Haast

Want waarom loopt iedereen hier alsof ze alle tijd hebben? Die winkel gaat zo dicht! *nerveus toontje* Je bent heus niet de vierdaagse aan het lopen maar een klein beetje tempo kan geen kwaad. “Iedereen zet ook altijd overal maar die karretjes neer.” “We parkeren buiten toch ook netjes, waarom zijn hierbinnen die regels weg?” Kan iemand dat kind de mond snoeren? Moeten die niet verplicht naar Småland trouwens?

Fase 5. Kortademigheid

Oh wat ben je er hier klaar mee zeg. Er gloort gelukkig licht aan het einde van de tunnel en hoewel je heel stoer de shortcuts niet hebt genomen, lonkt het wegwijzertje nu toch wel naar je. Kom maar, neem de kortere route. Des te eerder ben je klaar. Kan je lekker aan het einde nog een vette hotdog kopen of een ijsje van 50 cent. Op de opbergafdeling krijg je weer even een korte opleving. Who doesn’t love a mooie plastic doos? Of misschien eentje van riet. Die geel met wit gestreepte gaat er ook bijna mooi uitzien. Opbergen, daar kwamen we voor. “Het is wel handig om het beddengoed hierin op te bergen he.” “Reuze handig. En waar bewaren we die doos? Hij is bijna net zo groot als de hele kledingkast.” “In die kast toch?” Diep ademhalen. “Past niet.” “O.” En laten we nou alsjebliiiieeeft doorlopen.

Fase 6. Inzinking

Heel dat magazijn door. Stelling 12 vak 54. Dat is verdomme helemaal aan het einde. Je krijgt zin om te rennen door die lange gangen. Je doet het. Je verzwikt je enkel. That’s what you get. “Ik heb hem!” “Hij bestaat uit 2 pakketten lieverd.” “Oh, ik vond hem ook al zo licht voor een boekenkast.” “Heb je wel de witte?” “……” Nog 5 minuten voor de winkel sluit. Je voelt je een marathonrenner vlak voor de finish. Geef me die banaan, gooi dat water in m’n gezicht, we can do this. Je geeft jezelf een oppepper terwijl je jezelf een hernia tilt aan de BRUSALI boekenkast.

Fase 7. Gemis

Je loopt naar buiten en ademt een grote teug frisse buitenlicht in. Wat was het fijn he? En wat hebben we fijne spulletjes. Gaan we volgende week weer?

Hoi, ik ben Margo!

Hoi, ik ben Margo!

32 jaar, zwanger van eerste kindje en woonachtig in een dorp onder de rook van Rotterdam. Ik blog met enige regelmaat over beauty, fashion voor curvy dames en nu ook over de zwangerschap!

NIEUWSTE BLOGS

Feeling festive? The Body Shop special editions

Feeling festive? The Body Shop special editions

The Body Shop blijft me elk jaar weer verrassen met nieuwe, frisse geuren. Deze maand kwam er een heerlijke tas binnen vol met de nieuwe feestelijke geuren van The Body Shop. De komende weken ga je nog meer lezen over de inhoud, maar vandaag trappen we af met de...

Natura Bissé C+C Vitamin Scrub

Natura Bissé C+C Vitamin Scrub

In het kader van 'treat yoself' boekte ik een paar weken geleden een gezichtsbehandeling bij m'n favoriete salon Elle & Moi in Rotterdam. Sinds eind vorig jaar is dit mijn place to be voor alles: ik begon er met LPG behandelingen (erg fijn! maar door zwangerschap...

Wat doe ik tegen zwangerschapskwaaltjes? Tips & tricks!

Wat doe ik tegen zwangerschapskwaaltjes? Tips & tricks!

Nee, ik ben zeker niet de eerste die hier last van heeft & een blog over schrijft en ik zal ook zeker niet de laatste zijn! Maar sinds ik zwanger ben, heb ik een hoop DM's gehad met vragen voor tips. En omdat elk lichaam ander werkt en iedereen baat heeft bij...