Vietnam trip deel 3: Trang An grotten, Bai Dinh pagode en ziekenhuis

Wiehoe, deel 3 alweer! Man, ik ben het al bijna vergeten. Zo jammer dat de tijd zo snel voorbij gaat. Ik ga gauw weer even herinneringen ophalen met deze foto’s!

Al vrij snel gingen we weer op pad, namelijk naar de Trang An grotten en de Bai Dinh pagode. Dit werd op 1 dag gecombineerd. Dit betekende weer een dag om half 7 je bed uit (hallo vakantie?!) en om 8 uur in een busje met hele blije mensen die volgens mij al uren op waren. Ik heb daar gewoon een beetje moeite mee hoor jongens, ‘s ochtends. De grotten waren weer 4 uur rijden naar het plaatsje Ninh Binh. De Trang An grotten staan op de Unesco Werelderfgoedlijst en is werkelijk waar een mystiek pareltje. Haha, hoor mij nou.

We gingen door de grotten varen in een klein bootje wat voortgepeddeld werd door een vrouwtje. Voortgepeddeld schijnt geen woord te zijn volgens mijn woordenboek. Ik vind van wel.

Sommige grotten waren zo laag dat je op de bodem moest gaan liggen. Het was wel heel mooi! In sommige grotten was het koel, in anderen snikheet. De tocht duurt 2 uur. Af en toe wordt er van je gevraagd of je mee peddelt. Tijdens de tocht worden er door de gids wat legendes over de omgeving verteld. Ik heb echt m’n best gedaan om te luisteren, maar het is soms gewoon niet te volgen. Gelukkig ben ik geen travelblogger, dus ik hoef geen details te vertellen en kan ik jullie gewoon overspoelen met foto’s. KOMEN ZE!

Trang An grotten

7

5

4

Het was wedding season! Overal stonden bruidjes aan de kant of voeren ze langs in bootjes. Ik snap niet dat ze haar jurk in het water laat hangen, vet zonde! Maar het is natuurlijk wel een prachtlocatie om foto’s te maken.

3

2 1

Achteraf wordt je geacht de vrouwtjes 50.000 dong te geven per persoon.  Dit is ongeveer 2 euro. Aangezien dit lichamelijk heel zwaar werk is (roei jij effe 4 bolle Westerlingen 2 uur door die bloedhitte (niet lelijk bedoeld maar in vergelijking met Vietnamezen is iedereen bol haha)) verdienen ze deze fooi echt wel. In Vietnam verdient men ook niet zoveel, dus ik hoop dat de fooi echt wat toevoegt aan hun salaris.

14

Erna werden we naar een restaurant gereden. Met dit soort excursies word je in de restaurants altijd belazerd. Er is een set menu, met o.a. berggeit (ik pas) en loempia’s vouwen. Dit kost een eurootje of 8. Mocht je iets van het normale menu kiezen, ben je het dubbele kwijt. En je hebt geen keus, want je wordt er naartoe gebracht met de bus en er is niks anders. Je weet dat je gepiepeld wordt, maar so be it. Vriendje koos voor de loempia’s en ik nam kip. Ongefileerde, veel te droge meuk. Dat was dus een karige lunch, maar ach, goed voor de lijn. Kan me nog steeds een beetje opwinden over deze situatie, maar ik hou me kalm.

Bai Dinh pagode

Na de lunch gingen we verder naar de Bai Dinh pagode of Bái Đính Temple Spiritual and Cultural Complex. Hier vertrokken we met een elektrisch busje naar de onderkant van de heuvel. Dit complex is in de oorlog flink gebombardeerd. Hierdoor is de helft replica, wat ze dus later opnieuw gebouwd hebben. Het maakt het niet minder mooi hoor!

Dit was vooral een enorm end naar boven klimmen en uiteraard lekker zweten! Het einddoel was de enorme happy Buddha die bovenop stond. Iets verderop stond de pagode en terwijl je naar beneden liep, kwamen er nog allemaal tempels op je pad. In elke tempel vind je wel een Shiva of een Buddha, of 3, of 500 🙂 heel bijzonder!

8

De enorme blije baas!

9

In de tempels brengen mensen allerlei offers voor Buddha of Shiva. Crackertjes, bloemen, bier, meloenen, knoflook… I’ve seen it all!

10

Panorama met de pagode.

11

12

13

 

16

Uitzicht vanaf de andere kant. Het was prachtig, Vietnam is zo’n mooi land! Tijdens de terugreis van 4 uur heb ik geprobeerd te slapen, om zo min mogelijk last van m’n blaas te hebben. Toen we op een uur van ons hotel waren ging het echter echt niet meer en vroegen we de chauffeur en gids of we konden stoppen. Ze konden geen toilet vinden in het donker en raakten steeds meer gestressed omdat heel de bus ging roepen dat we moesten stoppen. Haha, mega lief, maar ik voelde me ook heel ongemakkelijk.

Uiteindelijk stopten we langs de snelweg en heeft de gids bij een huis ‘aangebeld’ en gevraagd of ik mocht plassen. Aangebeld tussen aanhalingstekens, omdat er geen bel was en alles open en bloot is daar. Een vrouw met een kindje liet me erin. Ik was haar zo dankbaar (de opluchting!) dat ik haar geld wilde geven maar ze wilde het niet aannemen. Ik ben nog steeds heel blij dat zij mij binnen heeft gelaten. Dat zou in Nederland wel anders gaan!

DSCN1857

De volgende dag hadden we voor onszelf en gingen we op souvenirjacht. Op zaterdagochtend besloot ik dat ik naar een arts wilde. We moesten de dag erna met de trein en gingen de volgende week nog enorm veel reizen, dus ik wilde van m’n blaasontsteking af. Ik heb altijd D-Mannose bij me, wat in Nederland altijd helpt. D-Mannose is een homeopathisch poeder wat je mengt met je drinken en ongeveer elke 2 uur moet nemen. Je moet wel voldoende blijven drinken omdat de D-Mannose zich gaat hechten aan de bacterie en je moet die er uiteindelijk uitplassen. Maar ik heb het al eerder gezegd: er valt niet tegenaan te drinken, omdat je zoveel zweet. Ik hou gewoon niet van antibiotica omdat ik er (niet altijd) bijwerkingen van krijg. Maar nu moest het wel.

M’n lieve vriend zocht, terwijl ik in tranen was van ellende, een privé kliniek op en maakte een afspraak. Binnen een uur konden we terecht (kachinggg, after hours op zaterdag, rekent u hier maar af mevrouw Bazuin) en ik kreeg, zonder al teveel poespas, een flinke kuur. De volgende dag zouden we het binnenland in gaan en overal werd gezegd dat je beter in Hanoi naar een kliniek kon gaan. En dan wel een privé kliniek, want daar was het hygienisch en spreken ze Engels. Dit klopte! De arts wilde natuurlijk wel nog een onderzoek doen maar dat heb ik afgewezen. Ik wist wat ik had, en wilde niet nog meer betalen dan dat ik al moest. Maar het werd allemaal super geregeld en binnen no time waren we weer terug in het hotel.

Eenmaal thuis kon ik de factuur indienen bij m’n zorgverzekering en kreeg ik 75% vergoed. Dat is dan wel weer fijn! Beter iets dan niets.

Tip: moet je in het buitenland naar het ziekenhuis, bel dan eerst je reisverzekering. Zij maken dan een ticket aan zodat, wanneer je zorgverzekering niet vergoed, zij het nog vergoeden. Maar het is wel belangrijk dat ze op de hoogte zijn. Ik belde om 11 uur ‘s ochtends, wat in Nederland 6 uur ‘s ochtends was, en ik werd top geholpen door Travelcare.

Hierna ging het (sowieso tussen m’n oren, want de medicijnen gaven ook wel gewoon rust) steeds beter! Ik heb nog ongeveer een week na thuiskomst last gehad, maar hier drink ik zoveel thee en water dat m’n blaas nu weer helemaal tot rust is. En voor de volgende vakantie: nog meer drinken! 🙂

Ben jij wel eens naar een arts geweest in het buitenland? Wat was jouw ervaring hiermee?

Hoe vond je deze 5 blog dagen achter elkaar? Tot maandag! xxx

22 Comments

  1. Wauwie, ik geniet weer eventjes van de mooie foto’s hoor! Wat een gave boottrip ook trouwens. Balen dat je precies weer last van je blaas moest krijgen. In die hitte valt er inderdaad amper tegen op te drinken. Het zweet gutst van je lichaam, haha. Gelukkig heb je uiteindelijk toch een kuurtje weten te bemachtigen. Snap dat dat je veel rust gaf!

  2. Hihi wow, dat enorme standbeeld! En aaah, ik vind alle foto’s echt zó mooi. Het lijkt me geweldig om op zo’n klein bootje te varen daar. Echt een droom.

  3. Wauw, wat een prachtige foto’s! En wat lief dat de hele bus wilde dat de buschauffeur stopte, hihi. Nee, dat bij iemand zomaar mogen plassen kan hier in Nederland echt niet! Zelf ben ik nog nooit in het buitenland bij een dokter of ziekenhuis geweest. (Ik ben ook nog niet bijzonder veel in het buitenland geweest, haha!) Gelukkig dat het na de vakantie snel afnam! 🙂

    Geniet van je weekend!

  4. Wauw zo tof die tocht met die bootjes! Ik geniet even mee hoorr. En €2, dat is toch geen geld, ongelofelijk. Hahah ik begrijp de frustratie helemaal van het eten, gelukkig is het allemaal alsnog heel goedkoop. Fijn dat je geholpen werd voor je blaas, toch altijd wel spannend in dat soort landen.

  5. Die jurk in het water! Het is inderdaad een mooie foto, maar ik weet niet of ik dat zelf zou doen. Loop je straks met een half natte trouwjurk rond op je bruiloft.
    Héle mooie foto’s weer Margo. Ik blijf het geweldig vinden om je avonturen zo te zien.

  6. Ik ging in India naar t ziekenhuis.. Halve ziekenhuis liep uit en keek mee ? Uiteindelijk met email adres van arts weer naar huis.. Wat vond ie interessanter mailen met westerse vrouw of geneeskunde ? Ik zal t nooit weten.. Rekening was 7 euro omgerekend.. Misschien Mies toch vragen te emigreren naar India? ??

  7. Wauw wat een prachtige foto’s weer zeg. Wat een wereld. En een avontuur, vooral met blaasontsteking! Zal eens even kijken naar die D mannose voor m’n zus. Die heeft er ook gauw last van.

  8. Ziet er supermooi uit, joh!
    Ik had afgelopen mei ook een blaasontsteking toen ik in Thailand was. Natuurlijk veel te lang mee rondgelopen en toen ik uiteindelijk écht een apotheek/dokter wilde vinden, bleek het een nationale feestdag te zijn waardoor letterlijk alles gesloten was. Uiteindelijk toch een apotheek kunnen vinden met een vrouwtje dat geen Engels sprak. Gelukkig is blaasontsteking zonder al te veel moeite uit te leggen met gebaren. :’) Kreeg gelijk pilletjes mee (voor 2 euro, whaaaaaat) en twee dagen later was het over. Yeah.

  9. wauw wat ‘n prachtige foto’s en wat ‘n avonturen! Zo gaaf allemaal! 😀 (afgezien van die blaasontsteking of course 😉 )
    enne, ik vind “voortgepeddeld” ook een gewoon woord hoor haha 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *