Vietnam trip deel 1: De reis en het begin in Hanoi

Daar is ie dan! De eerste Vietnam blog. Ik heb er wel een flink aantal in m’n hoofd zitten, maar vandaag beginnen we gewoon bij het begin. En we begonnen in Hanoi, de Vietnamese hoofdstad. Veel mensen denken dat Ho Chi Minh City (voorheen Saigon) de hoofstad is, maar dat is toch echt Hanoi. Hanoi is wel kleiner dan Ho Chi Minh City, dat dan weer wel. Maar met ongeveer 8 miljoen inwoners (Wikpedia zegt 6,5 miljoen, maar onze gids zei 8 en die is denk ik iets beter op de hoogte) is dit een enorme chaotische stad. Maar LEUK!

Maar laat ik bij het begin beginnen.

Onze vlucht ging via Moskou. Een overstap naar Vietnam heb je sowieso, dit gebeurt ook vaak via Kuala Lumpur of Doha. We boekten via Travelbird (daar komt een aparte blog over) en het was dus afwachten hoe we zouden vliegen. We vlogen om 10 uur ‘s ochtends en arriveerden rond een uurtje of 9 ‘s ochtends (de volgende dag) in Vietnam. Het is daar 5 uur later dan hier, dus do the math, het was een flinke reis 😀

vliegtuigeten

Jij denkt: lekker? Think again.

Even een kleine kanttekening over het vliegtuigeten. Wat is dat toch gooooor! We vlogen met Aeroflot, een Russische maatschappij, en ik ben al niet per se fan van Russisch eten – maar dat is persoonlijk. De broodjes die we kregen waren steenhard. Het overige eten smakeloos en gewoon raar. Elke keer namen we een paar hapjes, en elke keer dacht ik ‘nee’. Stahp Aeroflot. Toen kwam het ontbijt, ongeveer 3 uur voor de landing. Een pannenkoek met appel erin. Dat lustte ik wel! Maar binnen een uur werd ik helemaal koud over m’n lijf, liep het zweet van m’n voorhoofd en kwam de pannenkoek er weer uit. In tweevoud. (It’s all in the details baby! Excuses ;)) Ik denk dat dit wel te maken heeft met mijn eetgewoontes de afgelopen maanden. Ik ben vet eten niet gewend en m’n maag dacht doeiii troep.

Wel netjes in een zakje trouwens. Voor alles moet een eerste keer zijn.

Aangekomen in Hanoi werden we opgewacht door een gids die ons in 3 kwartier naar de stad bracht. Telkens moet ik denken aan de blog van Ohmyfoodness over Azië: je hebt het gevoel alsof je in een fohn loopt. Dit voelde je meteen. We werden direct een airco-busje in gedirigeerd dus dit gevoel duurde niet lang. Eenmaal in het hotel waren we gesloopt en sliepen we even een paar uurtjes. Maar niet te lang, want de stad wachtte op ons!

silk-queen-hotel

Serieus. Kijk dat bed. Elke ochtend opstaan was zoooo moeilijk, dit lag zo lekker!

Door de gids was er verteld dat er vlakbij ons hotel een enorm meer middenin de stad lag. Daar wilden we heen. Voor het eerst echt naar buiten. HALLO FOHN! Maar natuurlijk liepen we de verkeerde kant op en gingen we uit wanhoop een koffiezaakje binnen. We dronken hier een vers fruitsapje (alles vers! Wat een hemel) en de enorm aardige eigenaar tekende voor ons een kaart. Waar we het lekkerst konden lunchen en de weg naar het meer. Gewoon omdraaien en immer gerade aus. Wisten wij veel 😀

metro cafe

meer in hanoi

Ergens anders aten we dit, en het was heerrrrrrlak.

eten

‘s Avonds dronken we wat op het mega toeristische hoogste café van de stad. Hier betaal je het dubbele voor een biertje of ijsje, maar dan nog is het goedkoop hoor! En we hadden dus heel tof uitzicht op de spits in Hanoi!

hanoi city view

Over het verkeer in Vietnam: auto’s, wandelaars en fietsers zijn zwaar ondergeschikt. Scooters maken de dienst uit. Er rijden tienduizenden van die stinkende dingen door de stad heen en ze houden zich absoluut niet aan regels. Er is voor wandelaars 1 regel: steek over en twijfel niet. Ze rijden wel om je heen. Dit had ik al op filmpjes gezien en hoewel het doodeng was, hebben we ons hier wel aan gehouden. Soms was het wel een beetje angstaanjagend, vooral als ik moe was en echt geen energie had om me in die hel te begeven 😀 *dramatische muziek* maar meestal was het: oké, nu, gáán!!

‘s Avonds aten we nog een broodje varkensvlees bij een streetfoodmevrouwtje.  Er werd een plastic kruk voor een kabouter neergezet, en we werden aan tafel geschoven bij haar dwarse kind wat z’n eten niet op wilde eten. Voor minder dan een euro aten we die avond. Zo lekker, zo simpel maar precies goed.

Die avond was het enorm benauwd en heet. Ik had veel last van de warmte, maar dit nam gelukkig in de loop van de week af. Maar het was meteen een goeie vuurdoop voor het Aziatische weer!

De volgende dag gingen we al naar Halong Bay voor 1 nacht en daar komt een nieuwe blog over!

10 Comments

  1. IEEEEEL Ja jakkes. Ik krijg direct de kriebels als ik vliegtuigeten zie. :’) Heel mooi, die laatste foto. Geeft goed weer hoe druk het op zo’n straatje kan zijn. In Indonesië is het ook zo dat scooters de baas zijn op straat, werkelijk OVERAL waar je kijkt scooters. Ben benieuwd naar de rest van de foto’s en de verhalen.

  2. Ahh super leuk om te lezen! Het is daar zó anders, ben benieuwd naar de andere dagen. En pssst, je bent niet de enige die het kotszakje wel eens heeft moeten gebruiken. Iets met medicijnen op een lege maag slikken en om 4 uur ‘s ochtends vliegen.

  3. Wat is dit leuk zeg, Vietnam staat ook op mijn verlanglijst. Waarom zolang weet ik ook niet, ik denk omdat iedere keer weer Thailand kies boven alle andere landen. En je kunt maar één keer geld uitgeven he. In een föhn loopt is grappig om terug te lezen hier, zo herkenbaar gevoel. Dat eten op de foto ziet er zo heerlijk uit.

    1. Haha ja dat heb ik op de terugweg ook gedaan! Toen ik het kocht dacht ik: dat krijgen we nooit op. Nouuu, heus wel. Veel lekkerder 😀

  4. Haha, met mijn kotsfobie vroeg ik me dus serieus af of je het wel in een zakje deed. Dus bedankt voor de info! Ik kijk uit naar de rest van je blogjes 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *