Ik heb een webshop pt 2: Gesloten, en nu?

Dinsdagochtend gooide ik de webshop dicht. Dat ging verbazend makkelijk, praktisch gezien dan. Pluginnetje erop en dat was het. Het kostte me wel een beetje tijd om echt tot dat punt te komen dat ik die stap ook echt ging zetten. De uitverkoop heeft ongeveer een maand geduurd en ik had er geen planning voor. Ik wist alleen dat ik niet met al teveel spullen over wilde blijven.

Maar nu is de shop dicht, en hoe voelt dat nou echt…

Het is grappig hoe iedereen z’n goedbedoelde conclusie trekt. Die denkt dat ik failliet ben, de ander denkt dat ik geen bestellingen had en ik zak en as zit omdat GYND dicht moest. Maar het is eigenlijk gek, en ergens is het sneu dat het zo is, als ik zeg: ik voel me zo opgelucht.

Ik heb vanmiddag (woensdag) de 3 allerlaatste pakketjes weggebracht bij de Jumbo en er viel een last van m’n schouders af. Het voelde een beetje als, dikke doei tot nooit meer ziens. En nu lig ik als een luipaard op de bank lui te wezen. En het mag gewoon, er hoeven geen pakketjes ingepakt te worden en er hoeven geen mails beantwoord te worden. De voorraad hoeft niet geteld te worden en ik hoef geen producten te bewerken en in de shop te zetten (HALLELUJAH).

Gisteren sprak ik iemand en die vroeg hoe het voelde. Ik gaf direct als antwoord: als een opluchting! Zoals ik al tegen zoveel mensen had gezegd. Maar terwijl ik dat naar haar typte, dacht ik opeens, dat is ook sneu… in het begin was ik wild enthousiast. Het was GYND voor en GYND na, als er vriendinnen kwamen haalde ik m’n halve voorraad naar beneden en ik had 100 plannen: nagellakparty’s, gepersonaliseerde cadeauboxen, allemaal producten laten bedrukken enz. Ik wilde een make-upshop starten, was al begonnen met het design van de shop en dacht zelfs na over het schrijven van een businessplan om een financiering te krijgen.

En als ik daar nu op terugkijk denk ik: wat zonde van die plannen, wat zonde van de passie. Maar je kan niet iets volhouden wat er niet meer is. Gisterochtend twitterde ik ‘95% opluchting en 5% pijn in m’n hart’ en ‘s avonds, tijdens dat gesprekje, begreep ik pas waar die pijn dus vandaan kwam. Ergens vind ik het verdrietig dat die passie weg is. Jammer dat ik nooit meer die site kan openen (och ja, het kan wel, maar je snapt wat ik bedoel) en jammer dat ik nooit meer vol overgave tot 2 uur ‘s nachts kan rommelen aan de vormgeving van m’n site. Want dat vond ik alleen leuk om te doen toen de passie nog borrelde.

Geniet van de vrijheid, zei ze aan het einde van ons gesprek. Daar moest ik om glimlachen, vond ik lief en grappig. Ik weet niet precies hoe ze het bedoelde, maar ik vatte het op als een bevrijding van de last op m’n schouders. Ik hoop dat het zo bedoeld was (:

Geniet van het niks doen, zei het vriendje net. Ha, niks doen. Dat zit er niet in want ik ga jullie flink lastigvallen op m’n blog! En nog 4 keer per week sporten, op weg naar een gezond lichaam en o ja, je zou het bijna vergeten, maar die fulltime baan kost ook belachelijk veel tijd eigenlijk.

Maar ik geniet wel, van het gevoel dat ik even niks verplicht ben aan iemand. Dat ik niet binnen 48 uur bestellingen weg moet brengen en dat het een klant niet interesseert als je cartridge leeg is, je geen labels kan printen en de bestelling vertraging oploopt. Dat er geen bloggers meer zijn die me een schuldgevoel aanpraten omdat ik niet met ze wil of kan samenwerken. Dat ik me niet automatisch meer schuldig en dom voel als de voorraad niet klopte en ik ‘sorry maar het was er niet meer dus hier heb je iets anders’ briefjes moest schrijven. Dat dat weg is, is zo fijn.

Genieten zal ik.

8 Comments

  1. Vervelend, maar als die passie weg is, dan is het weg! Volgens mij komt er ook zóveel meer bij kijken dan je in de eerste instantie zou denken!
    Schrijf maar lekker veel artikels, ik vind het leuk om ze te lezen 🙂

  2. Zo te horen kan je met een goede glimlach die deur achter je dicht doen, Margo! Denk dat je al onwijs trots kan zijn op de stappen die je gezet hebt. Tijd om nieuwe dromen uit te laten komen! Succes met je baan en het sporten!

  3. Genieten kun jij. Dat weet ik zeker.
    Had jij een webshop met daarnaast een fulltime baan? Ik lig even naast mijn stoel van verbijstering – en een verkeerde stap naar rechts -, wat zal dat ongelooflijk druk zijn geweest.

    Geniet van het niks moeten. Alleen mogen.

    Fijne dag!

  4. Mooi geschreven, mooi uitgelegd. Is het duidelijk waarom je de beslissing hebt gemaakt. Blij dat je wel deze blog heb gecreëerd en je niet helemaal van het scherm verdwijnt! 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *