Genieten op Marktplaats

Ik ben niet zo goed in Marktplaats shoppen. Ik vind het ook een beetje eng, eigenlijk. Maar toen ik 2 maanden geleden ging verhuizen zag ik er opeens de voordelen van in: m’n halve inboedel heb ik via MP (zo noemen insiders dat dus, heb ik ook sinds kort geleerd) verkocht.

Dat ging heus niet altijd vlekkeloos. Mijn grootste irritatie was dat men te laat kwam. Fiks te laat ook. Alsof ik niks beters te doen had, en het geen probleem vond om een halfuur van m’n leven te wachten op die 2 tientjes van ze. Soms, wanneer ik de boel niet vertrouwde, vroeg ik een vriendin erbij. Soms was dat maar goed ook.

Ik heb heus geen schokkende dingen meegemaakt. Maar ik heb liever geen vreemden in mijn huis, ‘s avonds, terwijl ik er alleen ben. Het grappigste wat ik had meegemaakt was op een dinsdagavond, en ik een oud, gaar schoenenkastje wilde verkopen (voor alles is een markt, heb ik in deze periode geleerd). Twintig euro, aan 2 heren met (voor mij) onuitspreekbare namen. Ik dat kastje naar beneden getild – oh, the joy van een bovenwoning – en de meneren keken er keurend naar. De ene meneer gaf mij direct het geld. Prima, hou ik van. Hij wreef erover, liep een paar splinters op en zei: “Ik voor jou verven? Opknappen en jij terugkopen?”

Ik stond even te stamelen van verbazing. Toen ik doorkreeg wat hij wilde, moest ik hard lachen, terwijl ik dacht, weg met die troep. Vond ik leuk. Mooi dat mensen het gewoon proberen. Een brutaal mens heeft de halve wereld, toch?

Maar goed, nu ben ik op zoek naar een fiets

Het leven in de stad is niet simpel. Je fiets ben je namelijk zo kwijt, en daarom kiezen veel mensen ervoor om een pauperfiets – in nettere bewoordingen: stationsfiets – aan te schaffen voor een paar tientjes. Ik ben 1 fiets kwijtgeraakt aan een dief, en toen kreeg ik het trouwe fietsje van m’n schoonzus. Topding. IJzersterk, loeizwaar. Maar na 17 jaar ging ook deze Gazelle aftakelen. Elke maand stond hij wel weer bij de fietsenmaker. Ontelbaar veel lekke banden, kapotte remmen, verrotte versnelling. Toen brak het fietssleuteltje af in het slot. Ik begon er aardig klaar mee te raken, snap je.

Maar ik heb een geweldig vriendje die het slot doormidden sleep. Ik kon er welgeteld weer anderhalve week van genieten voordat m’n band weer lek was. Ik heb hem vastgezet bij Eendrachtsplein (geef hem een kusje als je hem ziet) en ik heb hem vaarwel gezegd. Dit huwelijk is voorbij.

Maar tweedehands pauperfietsen zijn nog niet zo makkelijk te vinden, is gebleken. Een pauperfiets vind ik dus echt geen € 150 waard. Hij moet lelijk zijn, hoeft niks speciaals te kunnen, als ik maar 3 versnellingen heb en handremmen. Echt, met terugtrapremmen heb ik de afgelopen periode al 3 bijna-ongelukken gehad. En 1 echte.

Mijn trouwe fietsenmaker bleek dure tweedehandsjes te hebben. De kringloopwinkel stelde mij ook teleur. Ik ga toch geen € 175 neerleggen voor een roestbonk? Gedesillusioneerd? Kan je wel zeggen ja.

Marktplaats moet dan nu echt wel een uitkomst gaan bieden. En na de desillusie van de kringloop zit ik nu weer te glimlachen achter m’n laptopje. Ik wilde even wat quotes met je delen die ik op MP tegen ben gekomen. Mensen doen voor fietsen verkopen echt hun best.

“EEN GOED FIETS VOOR DAGELIJK GEBRUIK.
HET FIETS HEEFT GOEDE BANDEN”

Dit is toch top? Sowieso, caps lock for the win. Gewoon twee keer een verkeerd lidwoord gebruiken, waarvan geen enkele goed is. Kan ik van genieten.

“Het fiets stond halve jaar stil in kelder hij heeft geen papieren meer helaas het doet het alles remmen versnellingen fijne dag verder”

Hetzelfde verhaal in zin 1. O, er is maar 1 zin. Ik vind papieren echt heel belangrijk bij een fiets trouwens, jij ook? Het doet het, alles, je weet. En een fijne dag. Vind ik echt aardig. Ik zou nooit iemand een fijne dag wensen in mijn MP post. Ben ik dan onaardig, of zijn zij extreem leuk?

“Gebruikte fietsen al vanaf 75 euro nagekeken fietsen geen halve fiets!”

Doet u mij 1 halve fiets alstublieft.

“Watzapp mij ben 24 uur bereikbaar.”

De druk van deze deadline is voor mij echt te groot.

Ik vond de prijs van € 147,50 ook leuk verzonnen. Die 50 cent, die heb je nodig.

Ik kan me hier dus goed mee vermaken, zoals je begrijpt. Maar ik heb ondertussen nog steeds geen fiets en Yo en B e-mailen me ook niet terug. Het is een keiharde wereld.

Bron foto

4 comments

  1. NailTalk schreef:

    De keiharde fietsenwereld. Super geschreven!! 😀 Dat wordt een duurder fietsje en misschien gewoon 3 kettingen?

  2. Mandy schreef:

    Heb je met koningsdag niks kunnen vinden? Wij zien altijd genoeg fietsen te koop dan! 😉 Xx

    1. Margo schreef:

      Oja, had ik moeten doen! Maar toen was ik een feestje aan het bouwen 😉 had wel goed idee geweest haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *