De mensen op de waterbus

Ik woon op 20 minuten fietsafstand van mijn werk. In de zomer fietste ik fanatiek, nu het koud, nat, donker en grauw is snap je wel dat ik daar geen zin meer in heb. In Rotterdam gaat de bus ook over het water en met de waterbus ben ik binnen 5 minuten aan de overkant: precies waar ik werk. De waterbus voelt als een stukje dorp in de stad. Het is gemoedelijk, kleinschalig, persoonlijk. Hoewel ik dol ben op de anonimiteit van de stad, is elke ochtend dezelfde conducteur een goedemorgen wensen ook wel leuk.

Misschien is het waterbusvolk ook ander volk. Geen enkele buschauffeur hier op Katendrecht heeft zoveel passie voor z’n werk als de werkzame mensen op de waterbus. Er zijn een stuk of 6 vaste conducteurs die bij elke halte het touw uitgooien, de loopplank laten zakken, weer inhalen en ervoor zorgen dat de kapitein kan wegvaren. Ik vind ze allemaal even aardig. Het is altijd een praatje, altijd een fijne avond, en soms ook een beetje extra.

Zo was laatst de waterbus die ik moet hebben, uitgevallen. De tegenovergestelde bus kwam aanvaren en ik zat al 10 minuten te bibberen en te balen in de kou. “Hij is onderweg vanuit Dordt,” zei de conducteur. “Ik ga nu nog naar de Erasmusbrug en erna keren we om: stap maar vast op, dan zit je niet in de kou. En check zo gelijk uit, anders betaal je dubbel.” Aardig. Intens aardig.

Vanaf mijn uitstappunt gaat de waterbus verder naar Heijplaat, een stuk de haven in waar ook een school zit. Er stappen dus een hoop scholieren op in het Lloydkwartier. Deze houden niet zoveel rekening met de afstappende mens. Lang leve de Rotterdamse tone of voice: elke ochtend bleren (een aantal van, niet iedereen doet het) de conducteurs naar de scholieren: “Aan de kant, er moeten mensen af! Een rij vormen en je schoolpas gereed houden!” Braaf vormen de scholieren zodanig een rij dat we er allemaal precies doorpassen. Perfect.

Elke maandag gaat er een oudere vrouw mee vanaf Katendrecht naar de Jobshaven, mijn eindhalte dus. Daar zit een Fitland sportschool, met een zwembad erin. Ze draagt haar joggingbroek en heeft een sporttas achterop de fiets gebonden: je hoeft mij niet te vertellen wat ze gaat doen. Ze loopt echter wel tergend langzaam die waterbus en het ponton af. En ze wil het liefst als eerste. Ik heb daar niet altijd het geduld voor. Ik sneak tegenwoordig net voor haar de waterbus af. Ik heb in het verleden net een keer te vaak als een babygansje in de rij achter moeder gans het ponton afgewaggeld.

En dan die scholieren, oh my. Stoere praat over drugs, uitgaan en “zij zitten nog maar in de tweede!”. Oh ja, we zijn allemaal jong geweest, maar het herinnert me er wel weer aan dat ik mijn oordopjes de volgende keer moet meenemen. Ik luister liever 5 minuten naar de daily struggle van Sean Paul dan naar overslaande puberstemmen.

Ja, ik maak wat mee. Fijn weekend!

4 comments

  1. MARIJKE schreef:

    Haha wat lekker kneuterig zo op de waterbus. Altijd leuk om mensen te kijken!

  2. Lauradenkt schreef:

    Haha geweldig! Ik ben nog nooit met de waterbus gegaan, maar lijkt me wel leuk 🙂

  3. Hahahaha! Superleuk geschreven! En ja. Seannapaul blijft een held he 😉

  4. Debbie schreef:

    Wat leuk! Het fenomeen waterbus hebben we hier in de buurt helaas niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

WIE IS MARG?


Hoi! Ik ben Margo, ik design websites en blog over mijn leven als curvy girl. Plussize fashion, gezonde recepten en allerlei persoonlijke verhalen passeren de revue. Is deze samenvatting niet genoeg? Klik dan hier!
Follow
ZOEKEN
Ad
Tuin algemeen
Copyrights © 2017 hetismarg.nl